Η ΑΕΚ εδώ και μία επταετία, ταλανίζεται από οικονομικής και διοικητικής φύσεως προβλήματα. Από τη στιγμή που ο Φιλίππου άφησε το… χόμπι του στην άκρη, ουδείς ενδιαφέρθηκε να αναλάβει τις τύχες της ΚΑΕ και εκτός αυτών βέβαια, τα υψηλά -για τα μπασκετικά δεδομένα- χρέη.

Μόνο ο Δρόσος, θέλησε να μπει στο παιχνίδι της ιδιοκτησίας. Ήταν όμως ο ορισμός του ανθρώπου απάτη. Έκτισε ομάδες και ομάδες με την όψη… χάρτινου πύργου, αλλά σίγουρα το πρόβλημα της Ένωσης δεν φέρει τη δική του τζίφρα.

Το κλαμπ που κατέκτησε το πρωτάθλημα του 2002 και έδειχνε να έχει λαμπρές προοπτικές, κατακερματίστηκε σταδιακά λόγω της έλλειψης ενδιαφέροντος από όλες τις πιθανές πλευρές και όχι εξαιτίας απατεωνίσκων της δεκάρας.  Τα τελευταία 2-3 χρόνια παρέπαιε. Άδειες εξέδρες, σύνολα συνονθυλεύματα, αυξανόμενα χρέη και υποβαθμισμένη στα τάρταρα υπόληψη. Διατηρούσε με τα χίλια ζόρια ζωντανές της ελπίδες της παραμονής στην Α1, από την οποία δεν είχε πέσει και ποτέ. Καθάρα για ιστορικούς λόγους.

Από την άλλη μεριά, ο ένας διασυρμός διαδεχόταν τον άλλο. Τόσο εντός του παρκέ, όσο και εκτός αυτού. Σε μία συνέντευξη που είχαμε κάνει με τον Καλλινικίδη, είχε αναφέρει ότι υπήρχαν προπονήσεις που η ομάδα δεν διέθετε ούτε μπουκαλάκια με νερό!

Κάποια στιγμή αυτή η διαρκής αποσύνθεση οδήγησε και σε οδυνηρά αποτελέσματα. Η ΑΕΚ όντας ανίσχυρη σε όλα τα επίπεδα υποβιβάστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία της το 2011. Τότε είχε ξεκινήσει και ένας κύκλος συζητήσεων, σχετικά με το αν ο δικέφαλος έπρεπε να πέσει ή όχι στη Β’ Εθνική.

Κάποιοι θεώρησαν πως ήταν καλύτερο η ομάδα να διασώσει την περηφάνια της, αγωνιζόμενη στην Α2, παραμένοντας βουτηγμένη στα χρέη. Αφού χρειάστηκε να περάσει μία ολόκληρή χρονιά, η Ένωση εν τέλει, αποφάσισε να πέσει μία ακόμα κατηγορία ούτως ώστε να απαλλαγεί από την πληθώρα οφειλών της. Για ακόμα μία φορά όμως, τσακώθηκε με την λογική και το χρόνο.

Ίσως αυτή η νέα αρχή να  αποτελέσει την αφετηρία μίας υγιούς πορείας, που ενδεχομένως κάποια στιγμή την οδηγήσει σε δρόμους επιτυχιών, στηριζόμενη σε ένα διαφορετικό μοντέλο δουλειάς. Αρκεί αυτή τη φορά να να μην οδήγειται σε αποφάσεις με καθυστέρηση… έτους!

Το 3point magazine είναι ένα οριζόντια δομημένο μέσο που πιστεύει ότι η γνώμη όλων έχει αξία και επιδιώκει την έκφρασή της. Επικροτεί τα σχόλια, την κριτική και την ελεύθερη έκφραση των αναγνωστών του επιδιώκοντας την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Σε μια εποχή όμως που ο διάλογος τείνει να γίνεται με όρους ανθρωποφαγίας και απαξίωσης προς πρόσωπα και θεσμούς, το 3point δεν επιθυμεί να συμμετέχει. Για τον λόγο αυτόν σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού, σεξιστικού περιεχομένου θα σβήνονται χωρίς ειδοποίηση του εκφραστή τους.

Ακόμα, το 3point magazine έχει θέσει εαυτόν απέναντι στο φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, σχόλια ανάλογου περιεχομένου θα έχουν την ίδια μοίρα με τα ανωτέρω, τη γνωριμία τους με το "delete".

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του 3point.

Σχόλια

Αρθρογράφος

Κώστας Παπαντωνίου

Γεννήθηκε και ζει στα Εξάρχεια. Αγαπά τους τοίχους τους, τους αγώνες και τους ανθρώπους τους. Του αρέσει να φωτογραφίζει και να γράφει για όσα δεν μπόρεσε να φωτογραφίσει. Κυκλοφορεί από τα εννιά του με μια εφημερίδα στο χέρι και συνεχίζει να γράφει σε μπλοκάκι στα ρεπορτάζ. Ακούει ό,τι μακριά πολύ μακριά μας ταξιδεύει και διαβάζει ό,τι του γυαλίσει στις βιτρίνες της Καλλιδρομίου, της Ζωοδόχου Πηγής και της Θεμιστοκλέους. Αγαπά τα νησιά και κάποτε θέλει να ζήσει σε ένα από αυτά. Μέχρι τότε, κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για μια διαφορετική δημοσιογραφία, με πολλά αυτοδιαχειριζόμενα 3point και γραφιάδες χωρίς περιορισμούς.

Σχετικά Άρθρα

X