Γυρνούσα σπίτι όταν άκουσα το νιαούρισμα. Δεν πρόλαβα να καταλάβω από πού ερχόταν όταν είδα έναν άνδρα να έχει βγει από το μαγαζί του και να κοιτάει μέσα στο φρεάτιο. “Από εκεί ακούγεται;” ρώτησα “Φαίνεται το πέταξε η βροχή μέσα στον υπόνομο, πρέπει να ‘ναι μικρό” “Και πώς το βγάζουμε από εκεί τώρα;” του είπα “Πρέπει να σηκώσουμε το κάγκελο” είπε “Είναι βαρύ, το ‘χαμε σηκώσει με ένα φίλο για ένα άλλο γατί πέρυσι αλλά είχαμε λοστό”.

Σκέφτηκα να καλέσω το δήμο, όχι τίποτ’ άλλο, κανείς μας δεν είχε λοστό και φαντάστηκα θα διέθεταν τα εργαλεία που χρειαζόμασταν. Η ώρα ήταν εφτά, απόγευμα, και ο δήμος κλειστός. Κάλεσα την πυροσβεστική. Κι εκεί που ήμουν έτοιμη να σηκώσω με οτιδήποτε βρω τα κάγκελα, η γυναίκα στο τηλέφωνο πολύ εξυπηρετική μου είπε ότι θα στείλει πυροσβέστες. Μέχρι να έρθουν -παρόλο που δεν άργησαν- είχαμε καταφέρει ήδη με πρόχειρα εργαλεία να βγάλουμε το μισό κιγκλίδωμα, ποιοί; Τρεις γείτονες που άφησαν τα μαγαζιά τους κι εγώ. Του αφήσαμε τροφή μήπως εμφανιστεί γιατί ήταν τρομαγμένο και καθόταν μέσα στο σωλήνα. Όλοι οι περαστικοί ρωτάγανε τι συμβαίνει και κάποιοι βοηθούσαν με ιδέες ή παρόμοιες ιστορίες.

 Έφτασε η πυροσβεστική

Ένα τεράστιο όχημα με τέσσερις άντρες. Ήταν αστείο όσο και ωραίο για ‘μένα ότι πέσανε με τα μούτρα να βγάλουν τα υπόλοιπα κάγκελα. Ούτε στιγμή δε γέλασαν. Τα κάγκελα όμως δε βγήκαν γιατί χάλαγε όλο το πεζοδρόμιο(προσωπικά αδιάφορο μου ήταν) και δεν υπήρχε και λόγος για περαιτέρω προσπάθεια αφού το γατάκι είχε φοβηθεί από το θόρυβο. Το νιαούρισμα είχε χαθεί. Προφανώς είχε περπατήσει πιο βαθειά προς άλλα φρεάτια.

Ήμουν λίγο προκατειλημμένη μήπως υπήρχε κάποιος νομοταγής από τους γείτονες πόσο μάλλον από τους πυροσβέστες που θα έλεγε να κλείσουμε αυτό που είχαμε καταφέρει να ανοίξουμε. Προς έκπληξη μου όλοι συμφώνησαν να μείνει ανοιχτό προκειμένου να βγει αργότερα το γατάκι. Τοποθετήσαμε βέβαια τριγύρω προειδοποιητικά για να μην πέσει κανείς στο σημείο.

unnamed.jpgg-001 (1)

Η πυροσβεστική έφυγε, οι γείτονες μπήκαν στα μαγαζιά τους κι εγώ επέστρεψα σπίτι με προοπτική να δούμε αν στη συνέχεια θα έβγαινε από το άνοιγμα. Είχαμε τοποθετήσει, μέσα από το φρεάτιο με κλίση προς τα επάνω, ένα χάρτινο κύλινδρο και μία ξύλινη σανίδα προκειμένου αν είναι μωρό να ελιχθεί.

Αργότερα άκουσα και πάλι το νιαούρισμα, πιο δυνατά αυτή τη φορά. Είχε βγει. Πετάχτηκα έξω και είδα ότι έχει περάσει τη μια λωρίδα της λεωφόρου και έχει τρυπώσει μέσα στα φυτά της διάβασης. Μαζί με μια άλλη περαστική κι έναν γείτονα προσπαθήσαμε να το βγάλουμε όταν φοβισμένο πέρασε και την άλλη λωρίδα. Ήταν μια σταλιά. Ενός μήνα περίπου. Μόνο του θα είχε πέσει στον υπόνομο, αν το έφερνε η βροχή θα το ‘χε πνίξει. Ήθελα να το πάρω σπίτι μου να το φροντίσω. Κάναμε τα πάντα για να το πιάσουμε. Τι φαγητά, τι παγίδες, τι να προσπαθούν διάφοροι περαστικοί, δε μας άφηνε. Ήταν κατατρομαγμένο. Με το ριψοκίνδυνο κυνήγι κατάφερε τουλάχιστον να φτάσει σε ένα πάρκο που είναι εκεί κοντά. Δεν μπορέσαμε όμως να το βρούμε.

 Αυτοί οι άνθρωποι

Δεν τους ένοιαξε να χάσουν λίγο από το χρόνο τους ακόμη και για μία αποτυχημένη προσπάθεια διάσωσης ενός ζώου. Δυστυχώς το τρομαγμένο γατάκι δεν καταλάβαινε ότι θέλαμε το καλό του. Φαινόταν όμως απογαλακτισμένο και είμαι αισιόδοξη ότι θα βρήκε το σπίτι του εκεί στο πάρκο. Το καλό που κρατάμε από αυτή τη σύντομη ιστορία είναι ότι άνθρωποι υπάρχουν πολλοί.

Το 3point magazine είναι ένα οριζόντια δομημένο μέσο που πιστεύει ότι η γνώμη όλων έχει αξία και επιδιώκει την έκφρασή της. Επικροτεί τα σχόλια, την κριτική και την ελεύθερη έκφραση των αναγνωστών του επιδιώκοντας την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Σε μια εποχή όμως που ο διάλογος τείνει να γίνεται με όρους ανθρωποφαγίας και απαξίωσης προς πρόσωπα και θεσμούς, το 3point δεν επιθυμεί να συμμετέχει. Για τον λόγο αυτόν σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού, σεξιστικού περιεχομένου θα σβήνονται χωρίς ειδοποίηση του εκφραστή τους.

Ακόμα, το 3point magazine έχει θέσει εαυτόν απέναντι στο φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, σχόλια ανάλογου περιεχομένου θα έχουν την ίδια μοίρα με τα ανωτέρω, τη γνωριμία τους με το "delete".

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του 3point.

Σχόλια

Αρθρογράφος

Λίνα Φούντογλου

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι αριστούχος απόφοιτη της Δραματικης Σχολής Αθηνών “Γιώργος Θεοδοσιάδης” με υποτροφία, καθώς και του τμήματος Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει εργαστεί ως ηθοποιός σε παραγωγές του Εθνικού Θεάτρου, του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά, του Δηπεθε Κοζάνης, του Δηπεθε Ιωαννίνων και του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, του Urbn Theatr, του Θεάτρου Μεταξουργείου κ.ά. Πρωταγωνίστησε στην παράσταση “Βέντλα - Το Ξύπνημα της Άνοιξης” του Frank Wedekind στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, σε παραστάσεις του Urbn Theatr, στην ταινία DER που βραβεύτηκε στο Λονδίνο από το London Greek Film Festival, στον πιλότο της τηλεοπτικής σειράς EGO, στα επίσημα video clip “ Έλα Κοντά μου” του Παύλου Παυλίδη & B-Movies και “High Command” του βρετανικού συγκροτήματος Detachments καθώς και σε περισσότερες από δεκαπέντες ταινίες μικρού μήκους της Nail.hitnrun όπως Carol (Ορφέας στον Άδη, Tennessee Williams), Dead Inside, Lolita’s Revolution κ.ά. Είναι συνιδρύτρια της κινηματογραφικής ομάδας Nail.hitnrun με την οποία έχει αναλάβει την Καλλιτεχνική Διεύθυνση και διοργάνωση του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Πειραιά από την ίδρυσή του. Έχει διδάξει υποκριτική στον κινηματογράφο κατά τη διάρκεια Workshop της ομάδας Nail.hitnrun σε Φεστιβάλ, Δηπεθε και στη Δραματική Σχολή Αθηνών “Γ. Θεοδοσιάδης”. Το 2019 βραβεύτηκε για δεύτερη φορά από την Unesco Πειραιώς και Νήσων για την συνεισφορά της στην Τέχνη και τον Πολιτισμό. Έχει εκδώσει την ποιητική συλλογή “δημιουργικό μηδέν”, τα τελευταία χρόνια υπήρξε μαθήτρια του Νάνου Βαλαωρίτη στον γραπτό λόγο, και διατηρεί τη στήλη “Απεριοριστων (δια)δρομών” στο 3pointmagazine ενώ ποιήματά της μεταφράστηκαν στα Γαλλικά απο τον εκδοτικό οίκο Riveneuve Continents.

Σχετικά Άρθρα

X