*Η κεντρική φωτογραφία είναι σύνθεση του Peterson Denise Wilberforce

Η φωτογραφία από τα σύνορα ΗΠΑ-Μεξικού έχει κάνει τον γύρο του κόσμου: τα σώματα ενός πατέρα από το Ελ Σαλβαδόρ και της 2 ετών κόρης του κείτονται δίπλα δίπλα, με την μικρή να είναι μέσα από τη μπλούζα του μπαμπά της. Πνίγηκαν στην προσπάθειά τους να διασχίσουν τον ποταμό Ρίο Γκράντε για να περάσουν στις ΗΠΑ από το Μεξικό. Ήταν ο Όσκαρ Αλμπέρτο Μαρτίνες και η 2 ετών κόρη του Βαλέρια. Και δεν είναι οι μόνοι που αφήνουν την τελευταία τους πνοή στα σύνορα, στα νέρα ενός ποταμού, στην άμμο μιας ερήμου…

Μια φωτογραφία που δυστυχώς αποτυπώνει την καθημερινούς κινδύνους που αντιμετωπίζουν οι μετανάστες στην πρσπάθεια τους να φτάσουν σε μια χώρα για ένα καλύτερο μέλλον για τους ίδιους και τα παιδιά τους. Μια φωτογραφία που δεν δείχνει μόνο τον θάνατο αυτών των δύο, αλλά και όλων όσοι έχουν πνιγεί στον ίδιο ποταμό. Μία μέρα πριν τραβηχτεί η συγκεκριμένη φωτογραφία από την δημοσιογράφο της μεξικάνικης La Jornada, Χούλια Ντε Λουκ, στον ίδιο ποταμό βρέθηκαν πνιγμένοι μία μητέρα και 3 παιδιά, ενα βρέφος και δύο κάτω των 3 ετών.

Να διασχίζεις τον ποταμό Ρίο Γκράντε για τους μετανάστες είναι καθημερινό φαινόμενο. Ολόκληρες οικογένειες παίρνουν την απόφαση να κάνουν αυτό το επικίνδυνο ταξίδι, με το ρίσκο να μην τα καταφέρουν ποτέ και να καταλήξουν όπως ο Όσκαρ και η Βαλέρια.

Ο Όσκαρ πήρε στην πλάτη του τη Βαλέρια και την έβαλε μέσα στην μπλούζα του για να διασχίσουν τον ποταμό. Όμως τους παρέσυραν τα ισχυρά ρεύματα και πνίγηκαν και οι δύο μπροστά στα μάτια της νεαρής μητέρας Τάνια Βανέσα Άβαλο, η οποία κατάφερε να επιστρέψει ζωντανή στην μεξικανική όχθη.

Άνθρωποι από το Σαλβαδόρ – όπως ο Όσκαρ και η οικογένειά του – αλλά και από άλλες χώρες της Κεντρικής και Νοτιας Αμερικής φτάνουν στα σύνορα ΗΠΑ- Μεξικού περιμένοντας να κληθούν από αξιωματούχους μετανάστευσης των ΗΠΑ για να υποβάλουν το αίτημά τους για πολιτικό άσυλο. Η μεγάλη όμως αναμονή μέσα σε άθλιες συνθήκες σπρώχνει τους μετανάστες να πάρουν τη μεγάλη απόφαση και να διασχίσουν τον ποταμό Ρίο Γκράντε.

Κι όλα αυτά συμβαίνουν την ώρα που κατά την συμφωνία στην οποία κατέληξαν στις 7 Ιουνίου ΗΠΑ και Μεξικό, η Ουάσιγκτον έχει δώσει διορία 45 ημερών στο Μεξικό για να λάβει μέτρα ώστε να σταματήσει το κύμα των μεταναστών από τις χώρες της κεντρικής Αμερικής. Αφού πρώτα η Ουάσιγκτον απείλησε φυσικά με την επιβολή τελωνειακών δασμών σε όλα τα μεξικανικά προϊόντα που εισάγονται στις ΗΠΑ. Φωτογραφία του AFP από το σαββατοκύριακο δείχνει δύο γυναίκες και ένα κοριτσάκι που έχουν συλληφθεί από βαρειά οπλισμένα μέλη της μεξικανικής Εθνοφρουράς καθώς προσπαθούσαν να διασχίσουν το Ρίο Γκράντε για να φτάσουν στις ΗΠΑ.

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι ισχυροί αυτού του κόσμου αποφασίζουν για τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων… Αυτή τη φορά είναι η πολιτική του Ντόναλντ Τραμπ. Στην Ευρώπη η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κι όλοι αυτοί αποφασίζουν από την ασφάλεια των γραφείων και των κλειστών θυρών, βλέποντας με τα κυάλια τα άψυχα σώματα των ανθρώπων που μετανάστευσαν λόγω των πολέμων που συμμετέχουν οι ίδιοι αλλά και των οικονομικών συνθήκων που εκμεταλλεύονται προς το συμφέρον τους.

Το 3point magazine είναι ένα οριζόντια δομημένο μέσο που πιστεύει ότι η γνώμη όλων έχει αξία και επιδιώκει την έκφρασή της. Επικροτεί τα σχόλια, την κριτική και την ελεύθερη έκφραση των αναγνωστών του επιδιώκοντας την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Σε μια εποχή όμως που ο διάλογος τείνει να γίνεται με όρους ανθρωποφαγίας και απαξίωσης προς πρόσωπα και θεσμούς, το 3point δεν επιθυμεί να συμμετέχει. Για τον λόγο αυτόν σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού, σεξιστικού περιεχομένου θα σβήνονται χωρίς ειδοποίηση του εκφραστή τους.

Ακόμα, το 3point magazine έχει θέσει εαυτόν απέναντι στο φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, σχόλια ανάλογου περιεχομένου θα έχουν την ίδια μοίρα με τα ανωτέρω, τη γνωριμία τους με το "delete".

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του 3point.

Σχόλια

Αρθρογράφος

Μελίνα Βελιμέζη

Γεννήθηκε στην Αθήνα, μεγάλωσε όμως σε δύο πόλεις, σε πολύ μικρή ηλικία στη Λαμία-και τα καλοκαίρια στο χωριό-και ύστερα μόνιμος κάτοικος Αθήνας. Όταν τέλειωσε το σχολείο και δήλωνε τη σχολή Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών, έβλεπε όπως τα περισσότερα παιδιά πιο ρομαντικά την ιδέα της δημοσιογραφίας. Αργότερα, δουλεύοντας, συνειδητοποίησε ότι η δουλειά είναι πάντα δουλειά και για ένα τόνο διαφέρει από τη δουλεία. Πέρασε από διάφορα διαδικτυακά μέσα μέχρι να καταλήξει να την κερδίσει η διεθνής επικαιρότητα και το ραδιόφωνο. Στην ομάδα του 3point όμως και την αυτοδιαχείριση βρήκε αυτό που έλειπε από την δημοσιογραφική της καθημερινότητα, το πάθος για κάτι συλλογικό, γράφοντας ελεύθερα χωρίς αφεντικά πάνω από το κεφάλι της για όσα αλλού δεν θα μπορούσε να εκφράσει.

Σχετικά Άρθρα

X