Η μισή αλήθεια είναι συχνά πολύ χειρότερη από ένα ολόκληρο ψέμα.

Τις τελευταίες ώρες όσα ειπώθηκαν στο συνέδριο του ΚΚΕ  παρουσιάζονται ελλιπή. Σε σειρά δημοσιευμάτων αναφέρεται ότι το ΚΚΕ κάνει στροφή στον ρεαλισμό και ότι αποδέχεται πως δεν υπάρχει ζωή εκτός Ευρωζώνης. Γι’ αυτές του τις νέες επιλογές και εκτιμήσεις οι αρθρογράφοι το επιβραβεύουν.

Ο Λένιν έλεγε «όταν ο εχθρός σου σε επαινεί, γύρνα πίσω σου και κοίταξε που έχεις κάνει λάθος». Μόνο που εδώ το ΚΚΕ δεν φαίνεται να έχει κάνει κάτι “λάθος”.

Το ΚΚΕ πράγματι αναφέρθηκε στις πιθανές επιπτώσεις που μπορεί να προκύψουν από έξοδο της χώρας, είπε όμως και μερικά ακόμη πράγματα. Όπως ότι «εάν επιλεγεί από την Ε.Ε. και την αστική τάξη η αποπομπή της Ελλάδας από το ευρώ και η αλλαγή νομίσματος, το ΚΚΕ δεν θα σταυρώσει τα χέρια ούτε θα “σοκαριστεί” όπως άλλες δυνάμεις». Ειδικότερα «το ΚΚΕ έχει μελετήσει σχέδιο δράσης και πρότασης προς το εργατικό λαϊκό κίνημα σε περίπτωση ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας».

Επισήμανε μάλιστα ότι «δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Ο ελληνικός λαός μπορεί και πρέπει να επιλέξει ο ίδιος, με τη θέληση, με τη δράση του, την έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση». Και εναντιώνεται σε προτάσεις που είναι «γενικώς αντι-ευρώ» και δυνάμεις που είναι «γενικώς αντι-ευρώ» (ΛΑΕ, Πλεύση κ.ο.κ).

Τα περισσότερα από αυτά τα δημοσιεύματα γίνονται από ΣΥΡΙΖΑ μεριά. Και φαίνεται ότι έτσι επιδιώκεται από κάποιους να δικαιολογηθεί ο συμβιβασμός της κυβέρνησης μετά το δημοψήφισμα και να δικαιολογηθούν ακόμη οι πολλοί συμβιβασμοί και υποχωρήσεις που ακολούθησαν. «Δεν υπάρχει εναλλακτική, ορίστε το λένε και οι ‘κολλημένοι’ του ΚΚΕ», λέγεται επί της ουσίας.

Κάποτε ο ΣΥΡΙΖΑ κατήγγειλε σταθερά την έλλειψη εναλλακτικής. Πλέον την έχει ιδεολογικοποιήσει και την έχει κάνει κτήμα του. Η παραδοχή βέβαια της έλλειψης εναλλακτικής αφοπλίζει την κυβέρνηση σ’ επίπεδο διαπραγμάτευσης και την ίδια στιγμή μεγαλώνει τη ζημιά της ανατροπής που δεν πέτυχε ή φοβήθηκε να πετύχει το καλοκαίρι του ’15. Έτσι την ίδια ώρα που παραδέχεται στους δανειστές πώς δεν υπάρχει άλλος δρόμος από το να δείξουν έλεος, εδραιώνει στην κοινωνία μειωμένες προσδοκίες για το παρόν και το μέλλον της. Αντί να την ενεργοποιεί και κινητοποιεί, την καθηλώνει, βάζει ταβάνι στην αντίστασή της.

Αυτό γίνεται περισσότερο γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ φοβάται ότι πια, μια μαζική κοινωνική αντίδραση μπορεί και να στραφεί εναντίον του. Προτιμά μια κοινωνία ήσυχη για να έχει το κεφάλι του ήσυχο, χωρίς να δείχνει ότι σκέφτεται σοβαρά το μέλλον, με μια κοινωνία που θα πιστεύει ακράδαντα ότι δεν υπάρχει κάτι καλύτερο και θα έχει βυθιστεί στην ματαιότητα. Φαντάζει πολύ πιο φοβιστικό από οποιαδήποτε ιδιωτικοποίηση..

Ήδη η κοινωνία σκέφτεται παθητικά και λειτουργεί παθητικά. Θεωρεί ότι τα 600-700 ευρώ είναι καλός μισθός και ότι το να ασφαλίζεται κάποιος 4 ώρες ενώ δουλεύει 8ωρο είναι κάτι νορμάλ. Δεν βγαίνει στο δρόμο μαζικά για ν’ αντιδράσει, δεν πιστεύει στην ανατροπή των πολιτικών λιτότητας. Μαθαίνει να ζει με τα λίγα και διαρκώς λιγότερα, να μη διεκδικεί, γιατί «δεν μπορεί να γίνει αλλιώς». Κι ακριβώς αυτή είναι μία από τις βασικές επιδιώξεις του νεοφιλελευθερισμού, τον οποίο καταγγέλλουν συχνά – πυκνά τα κυβερνητικά στελέχη.

Ένα μέλλον με μια κοινωνία σε ύπνωση είναι την ίδια στιγμή πολύ μεγαλύτερη ήττα από οποιοδήποτε μνημόνιο για την κυβέρνηση, στη βάση πάντα ότι όπως λέει παραμένει αριστερή. Το να επιζητά λοιπόν επιχειρήματα που να στηρίζουν το δίκαιο των συμβιβασμών που γίνονται, δεν πετυχαίνει τίποτα περισσότερο, από το να κάνει πιο ντροπιαστική την ήττα και να διατηρεί το αδιέξοδο, από το οποίο υποτίθεται θέλει να βγάλει την κοινωνία όρθια. Κοινωνία όρθια όμως με σκυμμένο το κεφάλι δεν μπορεί να υπάρξει.

Το 3point magazine είναι ένα οριζόντια δομημένο μέσο που πιστεύει ότι η γνώμη όλων έχει αξία και επιδιώκει την έκφρασή της. Επικροτεί τα σχόλια, την κριτική και την ελεύθερη έκφραση των αναγνωστών του επιδιώκοντας την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Σε μια εποχή όμως που ο διάλογος τείνει να γίνεται με όρους ανθρωποφαγίας και απαξίωσης προς πρόσωπα και θεσμούς, το 3point δεν επιθυμεί να συμμετέχει. Για τον λόγο αυτόν σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού, σεξιστικού περιεχομένου θα σβήνονται χωρίς ειδοποίηση του εκφραστή τους.

Ακόμα, το 3point magazine έχει θέσει εαυτόν απέναντι στο φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, σχόλια ανάλογου περιεχομένου θα έχουν την ίδια μοίρα με τα ανωτέρω, τη γνωριμία τους με το "delete".

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του 3point.

Σχόλια

Αρθρογράφος

Κώστας Παπαντωνίου

Γεννήθηκε και ζει στα Εξάρχεια. Αγαπά τους τοίχους, τους αγώνες και τους ανθρώπους τους. Του αρέσει να φωτογραφίζει και να γράφει για όσα δεν μπόρεσε να φωτογραφίσει. Κυκλοφορεί από τα εννιά του με μια εφημερίδα στο χέρι και συνεχίζει να γράφει σε μπλοκάκι στα ρεπορτάζ. Ακούει Verve, Μπαλάφα και Grunge και διαβάζει ό,τι του γυαλίσει στις βιτρίνες της Καλλιδρομίου, της Ζωοδόχου Πηγής και της Θεμιστοκλέους. Αγαπά τα νησιά και κάποτε θέλει να ζήσει σε ένα από αυτά. Μέχρι τότε, κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για μια διαφορετική δημοσιογραφία, με πολλά αυτοδιαχειριζόμενα 3point και γραφιάδες χωρίς περιορισμούς.

Σχετικά Άρθρα

X