Ο τρόπος λειτουργίας του Κολοσσού Ρόδου, ανακαλείται συχνά πυκνά ως το πλέον κατάλληλο παράδειγμα μοτίβου οργάνωσης και διαχείρισης μίας ομάδας, χωρίς την ύπαρξη κάποιου μεγάλου προϋπολογισμού να βρίσκεται από πίσω.

Μοιάζει με ένα φάρο ελπίδας, που αν κατορθώσει να μεταλαμπαδεύσει το φως του και στα υπόλοιπα ελληνικά σωματεία, ίσως κάποια στιγμή να μπορέσουμε να κερδίσουμε εκ νέου το αίσθημα περηφάνιας για την Α1, την καλύτερη λίγκα της Γηραιάς ηπείρου τη δεκαετία του ’90, η λάμψη της οποίας όμως κτίστηκε σε σαθρά θεμέλια.

Δεν θα πρέπει να προκαλεί έκπληξη, το γεγονός ότι το σύνολο του Βασίλη Φραγκιά έγινε η πρώτη επαρχιακή ομάδα, που κατόρθωσε να προκριθεί στα ημιτελικά του ελληνικού πρωταθλήματος, δίνοντας άλλη μία σημαντική τονωτική, αγωνιστικής φύσεως, ένεση στον κατά γενική ομολογία κατακρεουργημένο αθλητισμό μας. Προ ολίγων ημερών Ηρακλής και Φοίνικας Σύρου είχαν κατορθώσει να εξασφαλίσουν τα εισιτήρια για τους τελικούς του Βόλεϊ. Τόσο οι Κυκλαδίτες, όσο και οι Ροδίτες δεν ξεφύτρωσαν από το πουθενά. Μεθοδικά, με παγιωμένη την λογική του “πάμε βήμα-βήμα”, αναρριχήθηκαν σταδιακά στην εγχώρια ελίτ.

Η αρχή πάντως της φετινής σεζόν, δεν ήταν εύκολη για την ομάδα της Ρόδου. Η αποχώρηση του Γιάννη Σφαιρόπουλου με προορισμό την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, οι περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες και η πρωτόγνωρη διοικητική ανισορροπία, προκάλεσαν τριγμούς και δικαιολογημένη ανησυχία. Οι άνθρωποι του Κολοσσού όμως, δεν αποδείχτηκαν ικανοί καπετάνιοι μόνο σε περιόδους νηνεμίας και ευμάρειας. Απέδειξαν παλιοί και νέοι, προκάτοχοι και διάδοχοι, πως αγαπούν πραγματικά τον μεγαλύτερο σύλλογο που ανέδειξε ποτέ το σμαραγδένιο νησί.

Προχώρησαν στην υλοποίηση ενός βιώσιμου σχεδίου, επανέφεραν στον πάγκο της ομάδας ένα σημαντικό της κεφάλαιο, επέλεξαν με προσοχή νεαρούς παίκτες, διατήρησαν έναν αξιόλογο κορμό και λίγο πριν την εκκίνηση ήταν πανέτοιμοι να πετύχουν το στόχο της… παραμονής. Πράγματι, ο Κολοσσός αρχικά στόχευε στη διατήρηση του στα σαλόνια της Α1. Ουδείς μπορούσε να φανταστεί ότι η ομάδα θα κατακτούσε την τρίτη θέση, ούτε ότι θα έφτανε στα ημιτελικά των πλέι οφ.

Τον σταμάτησαν μόνοι οι αιώνιοι
Η καλή μέρα λένε, πως φαίνεται από το πρωί. Ο Κολοσσός μέχρι το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό στο ΣΕΦ, ήταν αήττητος για τέσσερις αγώνες, όντας πρώτος στη Βαθμολογία. Στο ντέρμπι κορυφής απέναντι στους ερυθρόλευκους τα βρήκε σκούρα, όμως πάλεψε το παιχνίδι και η διαφορά με την οποία έχασε (93-82), απείχε παρασάγγας από τις συνηθισμένες υψηλές επιδόσεις των ερυθρόλευκων ενάντια στις ελληνικές δυνάμεις πλην Παναθηναϊκού.

Η ήττα από τον Ολυμπιακό αποτέλεσε μία μικρή κακή παρένθεση. Η παρέα του Άγγελου Τσάμη επέστρεψε δριμύτερη και σκόρπισε την Καβάλα στο Βενετόκλειο με 83-55. Πού να γνώριζαν τότε οι Αργοναύτες, πως μόλις είχαν δεχτεί μία προειδοποιητική βoλή…

Ο Κολοσσός συνέχισε τις υψηλές πτήσεις και σημείωσε 6 συνεχόμενες νίκες, μέχρι να δοθεί νέο τέλος στο σερί του, αυτή τη φορά από τον Παναθηναϊκό εντός έδρας. Οι πράσινοι κέρδισαν με 81-71 και σκότωσαν την όποια πιθανότητα επίτευξης της απόλυτης έκπληξης. Με άλλα λόγια της κατάκτησης μίας εκ των δύο πρώτων θέσων από την επαρχιακή ομάδα.

Πρώτη… κοιλιά
Την ήττα από το τριφύλλι, διαδέχτηκε το στραπάτσο στη Νέα Σμύρνη (55-74), το οποίο αποτέλεσε επί της ουσίας το πρώτο μεγάλο χαστούκι για τον Κολοσσό και το πρώτο σημαντικό τεστ διαχείρισης ενός πραγματικά κακού αποτελέσματος. Η αντίδραση κρίνεται θετική. Τρεις διαδοχικές νίκες απέναντι σε Άρη (70-64), ΚΑΟΔ (83-82) και Ίκαρο Καλλιθέας (78-64), έφερε και πάλι χαμόγελα, τα οποία κόπηκαν σύντομα… Νέα ήττα από τον Ολυμπιακό (64-78), κατεβασμένα τα κεφάλια και στην Καβάλα (68-76), με το κακό να τριτώνει δύο αγωνιστικές αργότερα στη Θεσσαλονίκη, όταν και ηττήθηκε από τον ΠΑΟΚ (60-67).

Η συνέχεια γεμάτη σκαμπανεβάσματα. Συνέτριψε το Μαρούσι (86-62), έχασε από το Ρέθυμνο (70-76), διέλυσε το Περιστέρι (83-53) και το μιμήθηκε στο ΟΑΚΑ, απέναντι στον Παναθηναϊκό (57-100).

Σοβαρός όταν έπρεπε
Στα πλέι οφ, αποφάσισε να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις που μόνος του καλλιέργησε και με sweep πέρασε στα ημιτελικά γράφοντας την πιο λαμπρή σελίδα της ιστορίας του. Θεωρητικά έχει κλειδώσει την πρώτη του ευρωπαϊκή συμμετοχή. Πρακτικά το ζήτημα είναι σαφώς πιο περίπλοκο και δύσκολο. Αν η ομάδα δεν μπορέσει να  αγωνίζεται σε γήπεδο, το οποίο θα πληρεί τις προϋποθέσεις, δεν θα λάβει μέρος είτε στην Euroleague, είτε στο Eurocup. Αυτό βρίσκεται στα σκαριά. Ωστόσο οι διαδικασίες ολοκλήρωσης της κατασκευής του έχουν παγώσει. Και όσο δεν διαφαίνεται κάποια λύση στον ορίζοντα, ο Κολοσσός κινδυνεύει να μην γευτεί αυτό που κατέκτησε…

Με αριθμούς…

*Ο Κολοσσός Ρόδου είναι η πρώτη ομάδα, που προκρίθηκε στα ημιτελικά των πλέι οφ.

*Οι 16 νίκες αποτελούν την καλύτερη του επίδοση στην κανονική περίοδο της Α1.

*Για πρώτη φορά στην ιστορία του τερμάτισε στην 3η θέσης της κανονικής περιόδου.

*Πρώτος σκόρερ του Κολοσσού είναι ο Άγγελος Τσάμης με 12 πόντους μέσο όρο, ενώ είναι ο παίκτης που μένει περισσότερο στο παρκέ (29 λεπτά Μ.Ο) και αυτός που έχει τις περισσότερες ασίστ (3 Μ.Ο)!.

*Πρώτος σε ριμπάουντ είναι ο Ρούμπιν Μπόικιν με 5,5 ανά αγώνα.

*Πρώτος σε κλεψίματα είναι ο Μάρκους Χάτεν με 1,5 ανά παιχνίδι.

Το 3point magazine είναι ένα οριζόντια δομημένο μέσο που πιστεύει ότι η γνώμη όλων έχει αξία και επιδιώκει την έκφρασή της. Επικροτεί τα σχόλια, την κριτική και την ελεύθερη έκφραση των αναγνωστών του επιδιώκοντας την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Σε μια εποχή όμως που ο διάλογος τείνει να γίνεται με όρους ανθρωποφαγίας και απαξίωσης προς πρόσωπα και θεσμούς, το 3point δεν επιθυμεί να συμμετέχει. Για τον λόγο αυτόν σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού, σεξιστικού περιεχομένου θα σβήνονται χωρίς ειδοποίηση του εκφραστή τους.

Ακόμα, το 3point magazine έχει θέσει εαυτόν απέναντι στο φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, σχόλια ανάλογου περιεχομένου θα έχουν την ίδια μοίρα με τα ανωτέρω, τη γνωριμία τους με το "delete".

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του 3point.

Σχόλια

Αρθρογράφος

Κώστας Παπαντωνίου

Γεννήθηκε και ζει στα Εξάρχεια. Αγαπά τους τοίχους τους, τους αγώνες και τους ανθρώπους τους. Του αρέσει να φωτογραφίζει και να γράφει για όσα δεν μπόρεσε να φωτογραφίσει. Κυκλοφορεί από τα εννιά του με μια εφημερίδα στο χέρι και συνεχίζει να γράφει σε μπλοκάκι στα ρεπορτάζ. Ακούει ό,τι μακριά πολύ μακριά μας ταξιδεύει και διαβάζει ό,τι του γυαλίσει στις βιτρίνες της Καλλιδρομίου, της Ζωοδόχου Πηγής και της Θεμιστοκλέους. Αγαπά τα νησιά και κάποτε θέλει να ζήσει σε ένα από αυτά. Μέχρι τότε, κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για μια διαφορετική δημοσιογραφία, με πολλά αυτοδιαχειριζόμενα 3point και γραφιάδες χωρίς περιορισμούς.

Σχετικά Άρθρα

X