Αθήνα, Σάββατο 24 Νοεμβρίου. Φεύγω από το σπίτι και πάω για καφέ σε μία φίλη. Την ίδια ώρα δέχομαι ένα τηλεφώνημα από Χανιά. Στην άλλη άκρη του ακουστικού ακούω τραγούδια από μεγάφωνα και κόσμο να φωνάζει ρυθμικά συνθήματα. Ο συνομιλητής μου φωνάζει στο ακουστικό στην προσπάθειά του να ακουστεί μέσα στη «φασαρία» που επικρατεί. Ενθουσιασμένος  μου περιγράφει τις εικόνες που βλέπει με τα δικά του μάτια, οι οποίες διαδραματίζονται στην αντιφασιστική συγκέντρωση που γίνεται τα Χανιά. Αφορμή υπήρξαν οι ομιλίες των βουλευτών της Χρυσής Αυγής, οι οποίες πραγματοποιούνται λίγα μέτρα πιο πέρα υπό την προστασία των ΜΑΤ.

Ο κόσμος πολύς μπροστά στην κλούβα και τις διμοιρίες των ΜΑΤ . Ανεμίζει ψηλά κόκκινες και μαυροκόκκινες σημαίες, φωνάζει συνθήματα, τραγουδάει αντάρτικα. Από τα μεγάφωνα ακούγονται αντάρτικα τραγούδια που ξεσηκώνουν τον κόσμο. Ένας φοιτητής με μια κόκκινη σημαία στο χέρι ξεκινάει το χορό και παρασύρει μαθητές, δασκάλους, γονείς, εργαζόμενους… μια στιγμή λευτεριάς από κάθε τι που μας καταπιέζει…

Και από την άλλη μεριά τα ΜΑΤ ακίνητα, χωρίς να αντιδρούν, αλλά να προστατεύουν τους φασίστες και ναζιστές της Χρυσής Αυγής να κάνουν δηλώσεις του τύπου: « Τώρα έχουμε πάρει και την οπλοφορία με άδεια και δεν έχει αυτόφωρο». Αυτούς που χαιρετάνε ναζιστικά και επιτίθενται σε κάθε αδύναμο και εξαθλιωμένο, γιατί μόνο σε αυτούς μπορούν να το παίζουν μάγκες… αυτούς  που έχουν το θράσος και μιλάνε για απελευθέρωση της χώρας όταν οι ίδιοι τιμάνε ως ήρωες τους ταγματασφαλίτες και υμνούν τη Χούντα του Παπαδόπουλου.

Τουλάχιστον οι Χανιώτες έδειξαν ότι δεν ξεχνάνε τις μάχες που δώσανε οι πρόγονοί τους ενάντια στους Ναζιστές και τις λεηλασίες και τις σφαγές που δεχτήκανε ολόκληρα χωριά από τους Ναζιστές. Όσο υπάρχει η μνήμη, μπορεί η Χρυσή Αυγή να φοβάται το λαό. Αλλά όσο αυτή γίνεται λήθη τότε ο εκφασισμός της κοινωνίας μας τόσο επιταχύνεται.

«Τον φασισμό βαθιά κατάλαβέ τον
δεν θα πεθάνει μόνος τσάκισέ τον…»

Υ.Γ. Το κείμενο αυτό γράφτηκε αφότου παρακολούθησα και το βίντεο από τη συγκέντρωση που με έκανε να νιώσω μεγάλη συγκίνηση και υπερηφάνεια για τους αντιφασίστες και τις αντιφασίστριες αυτού του τόπου

Το 3point magazine είναι ένα οριζόντια δομημένο μέσο που πιστεύει ότι η γνώμη όλων έχει αξία και επιδιώκει την έκφρασή της. Επικροτεί τα σχόλια, την κριτική και την ελεύθερη έκφραση των αναγνωστών του επιδιώκοντας την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Σε μια εποχή όμως που ο διάλογος τείνει να γίνεται με όρους ανθρωποφαγίας και απαξίωσης προς πρόσωπα και θεσμούς, το 3point δεν επιθυμεί να συμμετέχει. Για τον λόγο αυτόν σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού, σεξιστικού περιεχομένου θα σβήνονται χωρίς ειδοποίηση του εκφραστή τους.

Ακόμα, το 3point magazine έχει θέσει εαυτόν απέναντι στο φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, σχόλια ανάλογου περιεχομένου θα έχουν την ίδια μοίρα με τα ανωτέρω, τη γνωριμία τους με το "delete".

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του 3point.

Σχόλια

Αρθρογράφος

Μελίνα Βελιμέζη

Γεννήθηκε στην Αθήνα, μεγάλωσε όμως σε δύο πόλεις, σε πολύ μικρή ηλικία στη Λαμία-και τα καλοκαίρια στο χωριό-και ύστερα μόνιμος κάτοικος Αθήνας. Όταν τέλειωσε το σχολείο και δήλωνε τη σχολή Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών, έβλεπε όπως τα περισσότερα παιδιά πιο ρομαντικά την ιδέα της δημοσιογραφίας. Αργότερα, δουλεύοντας, συνειδητοποίησε ότι η δουλειά είναι πάντα δουλειά και για ένα τόνο διαφέρει από τη δουλεία. Πέρασε από διάφορα διαδικτυακά μέσα μέχρι να καταλήξει να την κερδίσει η διεθνής επικαιρότητα και το ραδιόφωνο. Στην ομάδα του 3point όμως και την αυτοδιαχείριση βρήκε αυτό που έλειπε από την δημοσιογραφική της καθημερινότητα, το πάθος για κάτι συλλογικό, γράφοντας ελεύθερα χωρίς αφεντικά πάνω από το κεφάλι της για όσα αλλού δεν θα μπορούσε να εκφράσει.

Σχετικά Άρθρα

X