Πρόφερε, αργά, τη λέξη απόλαυσέ την.
Τα σύμφωνα να τα πατάς,
φωνήεντα απ΄ τη μήτρα ή τα αρχίδια να γεννάς.
Από τη μήτρα, από το διάφραγμα τα λέω, σωστά;
Νιώθω. τελείες. σε. κάθε. λέξη.
Όση χρειάζεται να καίγομαι φωτιά.
Γεμάτη σαν τον ήλιο όταν φέξει.
Καθένας άνθρωπος και με τους δαίμονές του
μα οι δικοί τους σκέφτονται καμιά φορά
τι θα αγοράσουν να ντυθούνε
κι όλο το σώμα μου κοιτούν το δέρμα μου ποθούνε.
Ενώ οι δικοί μου οι δαίμονες Νίτσε διαβάζουν λιώνουν
κατάδικοί μου δαίμονες θανάτους πάλι καμαρώνουν.
Τι ζήλεψες; Μιλούσες για το στόμα μου
μα το στομάχι μου, το σχήμα του, ποτέ δεν είδες.
Εγώ το μέσα μιας μαυρούλας ζήλεψα
από το χέρι ένα μικρό -πολυμικρό- ξανθό αγοράκι
Θαρρώ πως πρόδιδε αυτό το πλασματάκι
μία ανίερη παράταιρη για εκείνους συνουσία
Μία ύβρις στου Χίτλερ τη γενιά.
Και αν λευκό στο δέρμα ντύθηκα και τώρα σου μιλάω
μονάχα θέλησα το κόκκινο να βλέπω όταν πονάω
να αποδεικνύω στον εαυτό την ύπαρξή μου.
Και να η απόδειξη.
Στις φλέβες σου εκείνον τον φασίστα εννοούσα
που απαιτεί όλη την ώρα οξυγόνο να σε ζήσει
λες κι αν δε ζούσες πρόβλημα θα ΄χες, λες και θα ΄ξερες
μα είναι που εδώ βρεθήκαμε
στο φως -ακόμα- ανακριτή
όλα όσα ξέρουμε δεν είπαμε.
Στάσου! Περήφανη είμαι, δε ζήτησα εγώ αποδοχή
φάνηκε λίγο, μπροστά σε όλη την ορμή μου
και αν τη δέχτηκα καμάρωσα κορδώθηκα
συγχώρεσε μου την πιο θνητή εκδοχή μου.
Ανθρώπους σαν αρχαίους, στα παλιά
ακόμα εκεί τους άφησα να ζούνε
χρόνια περπάτησα μπροστά
και αν τους πλήγωσε αυτό
δεν ήξερα πώς να τους πω κοντά να κατοικούνε
Πάλι εδώ πάλι μετρό.
Πώς άλλωστε να κινηθούν οι Έλληνες ωραίοι.
Πώς να αυτοκτονήσουνε οι πιο φτωχοί ευρωπαίοι.
Πώς θα μπορούσα αγόρι να ντυθώ.
γυναίκες μάγισσες στο αυτί μου να μην έχω.
Πώς θα μπορούσα τη ζωή να αρνηθώ
αφού μεσ΄ τη ζωή σου τώρα τρέχω.
Πώς η μεσόγειος φλέγεται πώς ο βορράς πεθαίνει
πώς απ΄το θάνατο ανασταίνεται ενώ η μεσόγειος στα αποκαΐδια της χορεύει.
Χόρεψε, μάθε, απόψε έχουμε γιορτή
Απόψε ας αναστηθούμε
Η Ρώμη καίγεται μα ο Νέρωνας γελά.
Νενικήκαμεν εμείς οι εμπρηστές ξανά.
Νενικήκαμεν για άλλη μια φορά.

Καλή ανάσταση, χρόνια καλά!

Το 3point magazine είναι ένα οριζόντια δομημένο μέσο που πιστεύει ότι η γνώμη όλων έχει αξία και επιδιώκει την έκφρασή της. Επικροτεί τα σχόλια, την κριτική και την ελεύθερη έκφραση των αναγνωστών του επιδιώκοντας την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Σε μια εποχή όμως που ο διάλογος τείνει να γίνεται με όρους ανθρωποφαγίας και απαξίωσης προς πρόσωπα και θεσμούς, το 3point δεν επιθυμεί να συμμετέχει. Για τον λόγο αυτόν σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού, σεξιστικού περιεχομένου θα σβήνονται χωρίς ειδοποίηση του εκφραστή τους.

Ακόμα, το 3point magazine έχει θέσει εαυτόν απέναντι στο φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, σχόλια ανάλογου περιεχομένου θα έχουν την ίδια μοίρα με τα ανωτέρω, τη γνωριμία τους με το "delete".

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του 3point.

Σχόλια

Αρθρογράφος

Λίνα Φούντογλου

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι αριστούχος απόφοιτη της Δραματικης Σχολής Αθηνών “Γιώργος Θεοδοσιάδης” με υποτροφία, καθώς και του τμήματος Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει εργαστεί ως ηθοποιός σε παραγωγές του Εθνικού Θεάτρου, του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά, του Δηπεθε Κοζάνης, του Δηπεθε Ιωαννίνων και του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, του Urbn Theatr, του Θεάτρου Μεταξουργείου κ.ά. Πρωταγωνίστησε στην παράσταση “Βέντλα - Το Ξύπνημα της Άνοιξης” του Frank Wedekind στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, σε παραστάσεις του Urbn Theatr, στην ταινία DER που βραβεύτηκε στο Λονδίνο από το London Greek Film Festival, στον πιλότο της τηλεοπτικής σειράς EGO, στα επίσημα video clip “ Έλα Κοντά μου” του Παύλου Παυλίδη & B-Movies και “High Command” του βρετανικού συγκροτήματος Detachments καθώς και σε περισσότερες από δεκαπέντες ταινίες μικρού μήκους της Nail.hitnrun όπως Carol (Ορφέας στον Άδη, Tennessee Williams), Dead Inside, Lolita’s Revolution κ.ά. Είναι συνιδρύτρια της κινηματογραφικής ομάδας Nail.hitnrun με την οποία έχει αναλάβει την Καλλιτεχνική Διεύθυνση και διοργάνωση του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Πειραιά από την ίδρυσή του. Έχει διδάξει υποκριτική στον κινηματογράφο κατά τη διάρκεια Workshop της ομάδας Nail.hitnrun σε Φεστιβάλ, Δηπεθε και στη Δραματική Σχολή Αθηνών “Γ. Θεοδοσιάδης”. Το 2019 βραβεύτηκε για δεύτερη φορά από την Unesco Πειραιώς και Νήσων για την συνεισφορά της στην Τέχνη και τον Πολιτισμό. Έχει εκδώσει την ποιητική συλλογή “δημιουργικό μηδέν”, τα τελευταία χρόνια υπήρξε μαθήτρια του Νάνου Βαλαωρίτη στον γραπτό λόγο, και διατηρεί τη στήλη “Απεριοριστων (δια)δρομών” στο 3pointmagazine ενώ ποιήματά της μεταφράστηκαν στα Γαλλικά απο τον εκδοτικό οίκο Riveneuve Continents.

Σχετικά Άρθρα

X