kkΤα έξοδα δε θα ήταν πολλά, η ασφάλειά μου θα κάλυπτε αρκετά και η επικινδυνότητα της επέμβασης σε ανεκτά επίπεδα.  Ήμουν σχεδόν ευτυχισμένος.  Επί τέλους είχε βρεθεί μια καθαρά επιστημονική προσέγγιση να με σώσει και να με βγάλει από το αδιέξοδο.  Η δυτική κλασική ιατρική είχε θριαμβεύσει για μία ακόμα φορά!

 

Ο δότης βρέθηκε μόλις τρεις βδομάδες αργότερα.  Ήταν ένας άντρας στην ηλικία μου, απόλυτα συμβατός σε ύψος, βάρος και ειδικότερα χαρακτηριστικά όπως ομάδα αίματος κλπ.  Ήταν κάποιος που είχε υποστεί πολύ παιδική βία σε όλη τη διάρκεια της σχολικής του ζωής και είχε αποφασίσει να αποκτήσει μια καρδιά που να μη μασάει στην απόρριψη.  Η δική του επέμενε να ραγίζει κάθε φορά που τον πλήγωναν.  Ήταν μια καρδιά που λειτουργούσε σωστά.  Εκείνος όμως είχε αποφασίσει να επιτύχει ως στέλεχος σε μια μεγάλη εταιρία μάρκετινγκ και για να το καταφέρει θα έπρεπε να μη χάνει το χρόνο του με περιττές στεναχώριες.  Είχε προσπαθήσει να τιθασεύσει τις ευαισθησίες του, εκείνες όμως τον αποσπούσαν με το παραμικρό.  Έτσι αποφάσισε να πάρει τη δική μου καρδιά που δε θα τον απασχολούσε ποτέ.

 

Είχα απόλυτη εμπιστοσύνη στον γιατρό μου και ήμουν πολύ ήρεμος σε όλη την πορεία της θεραπείας καθώς και πριν και μετά την επέμβαση.  Όλα έγιναν όπως έπρεπε να γίνουν και πουθενά δεν παρουσιάστηκε κάποιο απρόοπτο.  Ήδη από τη στιγμή που πήρα την απόφαση και όλα πήραν το δρόμο τους, είχα αρχίσει να αισθάνομαι πολύ καλύτερα.  Κοιμόμουν φυσιολογικά και έβλεπα μέχρι και όνειρα.  Τα όνειρα αυτά έγιναν περισσότερα και πιο έντονα μετά την επέμβαση.  Ένα από αυτά διάλεξα να σας πω σαν επίλογο.  Όχι ακόμα όμως.  Πλησιάζοντας η επέμβαση είχα πολύ αγωνία και, ακόμα και η άρρωστη απρόσβλητη καρδιά μου έτεινε να χτυπήσει πιο γρήγορα.  Λίγο ακόμα και θα πίστευα πως δε θα χρειαζόταν να την αλλάξω.  Η απόφασή μου ήταν η μισή θεραπεία, αλλά η επέμβαση ήταν αυτή που θα έβαζε τη σφραγίδα της νέας μου ζωής.

 

Όπως είπα και πριν, όλα πήγαν καλά.  Λίγες μέρες μετά την επέμβαση σηκώθηκα για έναν περίπατο και την επόμενη πήγαμε με τον γιατρό μου για την προβολή της ταινίας.  Πάντα μετά από τέτοιες επεμβάσεις, ως γνωστόν, ακολουθεί σαν τεστ αλλά και εθιμοτυπικά η προβολή μιας ταινίας που ο ασθενής, εγώ εν προκειμένω, έχει επιλέξει πριν από την επέμβαση.  Θα πρέπει να είναι μια ταινία που να είναι σε θέση να συγκινήσει τον ασθενή για να φανεί η αποτελεσματικότητα της εν λόγω επέμβασης και να ρυθμιστεί η περαιτέρω λειτουργία της καρδιάς σε κάποια επί μέρους χαρακτηριστικά.  Μέχρι τότε ο ασθενής δεν πρέπει να έρθει σε επαφή με κανέναν με τον οποίο διατηρεί έστω και την παραμικρή συναισθηματική σχέση, γιατί η αλληλεπίδραση μπορεί να είναι ανεξέλεγκτη.  Οπότε συνιστάται η παρακολούθηση μιας highly emotional  κινηματογραφικής ταινίας ώστε να μετρηθεί η απόδοση της νέας καρδιάς.  Πιθανόν όλη αυτή η ιατρική πρακτική να μη σας είναι οικεία γιατί βρίσκεται ακόμα σχεδόν σε πειραματικό στάδιο, αλλά πιστέψτε με, λειτουργεί άψογα.

 

Η ταινία που είδα μαζί με τον γιατρό ήταν κάποια που επέλεξα ανάμεσα σε πολλές και λέγεται «παιχνίδια πολέμου».  Μια παλιά γαλλική ταινία με δύο παιδάκια, ένα κοριτσάκι και ένα αγοράκι που αναπτύσσουν μια σχέση  με φόντο τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο.  Αν τη βρείτε κάπου δείτε την.  Την είχα δει όταν πήγαινα στη 2α γυμνασίου και μου είχε κάνει την καρδιά χίλια κομμάτια.  Την ξαναέκανε τη 2η φορά που την είδα παρέα με τον γιατρό.  Η καρδιά που έγινε χίλια κομμάτια για 2η φορά δεν ήταν του διαφημιστή αλλά ήταν πια η δική μου καρδιά.  Οι αντιδράσεις ήταν ακριβώς ίδιες.  Σαν να μην είχε αλλάξει τίποτα από τότε που πήγαινα 2α γυμνασίου.   Η εγχείρηση είχε πετύχει απόλυτα.  Δώσαμε τα χέρια και κανονίσαμε να πηγαίνω μία φορά το μήνα για όλο τον επόμενο χρόνο για να βεβαιωθούμε ότι όλα θα πήγαιναν καλά.  Τον διαφημιστή με την καρδιά μου στο στήθος του δεν τον συνάντησα ποτέ ούτε πριν ούτε μετά την επέμβαση.

 

Δεν έχω να πω πολλά ακόμα.  Λίγες μέρες μετά την έξοδό μου από το νοσοκομείο πήγα στο συνεργείο και πήρα το αυτοκίνητό μου που ήταν κι εκείνο έτοιμο.  Το ανταλλακτικό του είχε έρθει, η επισκευή είχε γίνει, και τώρα θα κυκλοφορούσαμε και οι δύο με καινούρια καρδιά.

 

Να προσθέσω μόνο τώρα, που πλησιάζει προς το τέλος η ιστορία μου, ότι έχω βγάλει ένα συμπέρασμα του οποίου το κύρος θα δοκιμαστεί τώρα που το παραθέτω μπροστά σας.  «Εν αρχή ην ο λόγος» και όλα αρχίζουν και υπάρχουν στ αλήθεια.  Από το τίποτα μπορεί κάποιος να σκαρφιστεί μια ιστορία, όσο θέλει συναρπαστική, απίστευτη ή βαρετή, και να τη μεταφέρει στο χαρτί ή στο 3pointmagazine.gr και ξαφνικά να την κάνει να υπάρχει στ αλήθεια.  Ένας χαρακτήρας που δεν έχει υπάρξει ποτέ παίρνει σάρκα και οστά και οι πράξεις του επηρεάζουν άλλους χαρακτήρες που υπάρχουν κι εκείνοι στο σύμπαν που δημιούργησε ο αφηγητής.  Έπειτα οι χαρακτήρες αυτοί ζουν τη δική τους ζωή όπως αλληλεπιδρούν με τον αναγνώστη και η ιστορία συνεχίζεται ή όχι…

 

Τι συμβαίνει όμως σε μια περίπτωση σαν τη δική μου, που η ιστορία που σας αφηγήθηκα εδώ είναι μια πέρα για πέρα αληθινή ιστορία;  Σε αυτή την περίπτωση δοκιμάζεται η όποια ικανότητά μου να αποδώσω την πραγματικότητα όπως την αντιλήφθηκα και μεσα στα όρια που μου επιβάλλει η όποια ικανότητά μου να περιγράφω και να αφηγούμαι.  Το αποτέλεσμα όμως είναι ότι ο λόγος έπεται και δεν είναι καθόλου «εν αρχή».  Και σ αυτή την περίπτωση, η αφήγηση είναι σα να καταργεί το γεγονός ως γεγονός και την πραγματικότητα ως πραγματικότητα.  Γιατί τώρα που με απόλυτη ειλικρίνια σας είπα τί ακριβώς μου συνέβη το περασμένο καλοκαίρι, και όλη αυτή η ανάμνηση υπάρχει πια πάνω στο χαρτί-ή στο 3pointmagazine.gr-ακριβώς αυτή η πραγματικότητα με αποξένωσε και με πέταξε έξω αφήνοντας τον αφηγητή να καταλάβει εξ ολοκλήρου τη θέση μου.  Έτσι εγώ με τα άλλα είκοσι εγώ και την καρδιά του διαφημιστή είμαι πια εγώ που αφηγούμαι και όχι εγώ που μου συνέβησαν τα γεγονότα αυτά.  Μπέρδεμα….  Η κατάσταση ξεκαθαρίζει όπως πάντα, με ένα όνειρο.  Εκείνο που σας είπα ότι θα σας περιγράψω ευθύς αμέσως….