Του Νίκου Σαραντάκου

Αργία σήμερα, αλλά όχι για όλους, αφού αργούν μόνο οι… εργαζόμενοι του πνεύματος. Οι άλλοι, λέει, δουλεύουν. Το ιστολόγιο δεν έχει αργίες, βέβαια, δημοσιεύει ένα άρθρο την ημέρα κάθε μέρα, αδιάλειπτα από τον Γενάρη του 2014, αλλά σήμερα, που έχουμε και δεν έχουμε αργία είχα δίλημμα. Κανονικά, στις αργίες βάζω κάποιο ανάγνωσμα, λογοτεχνικό με την ευρεία έννοια του όρου, αλλά αφήγημα είχαμε και χτες, θα έχουμε και αύριο κείμενο του πατέρα μου, φοβήθηκα μην σας πέσει βαρύ.

Και πάνω που σκεφτόμουν τι άρθρο να ανεβάσω, άρχισα να γράφω ένα σχόλιο για το Φέισμπουκ -και ύστερα σκέφτηκα πως δεν θα ήταν κακή ιδέα να το συζητήσουμε εδώ αυτό το θέμα, οπότε το σχόλιο μετατράπηκε σε άρθρο.

Παίρνω αφορμή από τον τελευταίο… σάλο που προκλήθηκε στα κοινωνικά μέσα, όπου βέβαια ένα θέμα συγκεντρώνει τους προβολείς της προσοχής για μια-δυο μέρες, προκαλεί παθιασμένα σχόλια και ομηρικές αντιπαραθέσεις για να ξεχαστεί λίγες ώρες αργότερα. Στην προκειμένη περίπτωση, πρόκειται για μια δήλωση του ηθοποιού Κώστα Καζάκου στην τηλεόραση -όπως γράφτηκε ευρέως, ο Καζάκος (συγνώμη που λινκάρω Άθενς Βόις) αποκάλεσε «προδότες» τους νέους που φεύγουν για να δουλέψουν στο εξωτερικό.

Από την άλλη, οι σημερινοί πτυχιούχοι δεν παύουν να είναι πλεονάζον δυναμικό -έστω πλεονάζον επιστημονικό δυναμικό, αφού τα ΑΕΙ μας βγάζουν πολύ περισσότερους πτυχιούχους απ’ όσους θα μπορούσε να αξιοποιήσει η ελληνική οικονομία ακόμα και πριν τη μνημονιακή λαίλαπα και την κρίση. Το πλεόνασμα πτυχιούχων υπάρχει βέβαια σε όλους τους κλάδους, αλλά οι επιστήμονες που φεύγουν έξω είναι κυρίως γιατροί και μηχανικοί.

Δεν φεύγουν όμως επειδή πλεονάζουν ή μόνο επειδή πλεονάζουν, αλλά επειδή ελπίζουν ή ξέρουν με βεβαιότητα ότι σε μια άλλη χώρα θα βρουν κάτι καλύτερο -ότι θα ξεφύγουν από τη βαθιά κρίση που πλήττει την Ελλάδα. Από τι θέλουν περισσότερο να ξεφύγουν; Ίσως δεν είναι μόνο οι χαμηλές αποδοχές και η καταπάτηση κάθε εργασιακού δικαιώματος, είναι και η περιρρέουσα ατμόσφαιρα, η δυσκολία να φτιάξεις οικογένεια και να μεγαλώσεις παιδιά -αλλά αυτά περιμένω να τα πείτε εσείς στα δικά σας σχόλια.

Βέβαια, κι όσοι φεύγουν δεν φεύγουν για πάντα -όπως τουλάχιστον ελπίζουν οι γονείς τους. Ο κόσμος έχει μικρύνει αφάνταστα στις μέρες μας, μπορείς να επιστρέψεις στα πάτρια εδάφη ακόμα και για σαββατοκύριακο (πάντως, οι δύσκολες συγκοινωνίες του 1910 δεν εμπόδισαν χιλιάδες ξενιτεμένους της Αμερικής να επιστρέψουν για να πολεμήσουν), ενώ το διαδίκτυο, η δορυφορική τηλεόραση και γενικά η τεχνολογία διατηρούν την επαφή με τα αγαπημένα πρόσωπα έστω και σε μορφή υποκατάστατου.

Σωστά είναι αυτά. Πρέπει επίσης να παρατηρήσουμε ότι στη μεγάλη πλειοψηφία των περιπτώσεων η αναχώρηση των νεομεταναστών έχει σε κάποιο βαθμό προσωρινό χαρακτήρα -κάποιοι γιατροί, ας πούμε, φεύγουν για να κάνουν ειδικότητα, αφού η αναμονή στην Ελλάδα είναι πολύχρονη για κάποιες ειδικότητες. Επίσης, στον σημερινό συρρικνωμένο κόσμο και ακόμα περισσότερο στη σημερινή ενιαία Ευρωπαϊκή Ένωση (όσο αντέξει, και παρά τις φοβερές καθυστερήσεις της στα κοινωνικά) είναι φυσιολογικό να υπάρχει μεγαλύτερη κινητικότητα.

Αλλά η μαύρη αλήθεια είναι πως πολλοί απ’ όσους φεύγουν, οι περισσότεροι ίσως, δεν γυρίζουν, κι αυτό ισχύει ακόμα περισσότερο για τα παιδιά τους, ακόμα κι όταν είναι κι οι δυο γονείς Έλληνες. Τουλάχιστον έτσι βλέπω εγώ από τους συμπατριώτες που συναντάω εδώ στην Εσπερία.

Αλλά έγραψα πολλά χωρίς να καταφέρω να αγγίξω καν όλες τις πτυχές του θέματος. Περιμένω τα δικά σας σχόλια, εμπειρίες από ξενιτεμένους και από παλιννοστήσαντες, από γονείς νεοξενιτεμένων και από όσους σκέφτονται να φύγουν ή αποφάσισαν να μείνουν.

*Το κείμενο αναδημοσιεύεται από το προσωπικό ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου

Το 3point magazine είναι ένα οριζόντια δομημένο μέσο που πιστεύει ότι η γνώμη όλων έχει αξία και επιδιώκει την έκφρασή της. Επικροτεί τα σχόλια, την κριτική και την ελεύθερη έκφραση των αναγνωστών του επιδιώκοντας την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Σε μια εποχή όμως που ο διάλογος τείνει να γίνεται με όρους ανθρωποφαγίας και απαξίωσης προς πρόσωπα και θεσμούς, το 3point δεν επιθυμεί να συμμετέχει. Για τον λόγο αυτόν σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού, σεξιστικού περιεχομένου θα σβήνονται χωρίς ειδοποίηση του εκφραστή τους.

Ακόμα, το 3point magazine έχει θέσει εαυτόν απέναντι στο φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, σχόλια ανάλογου περιεχομένου θα έχουν την ίδια μοίρα με τα ανωτέρω, τη γνωριμία τους με το "delete".

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του 3point.

Σχόλια