«Όποιος δεν είναι ευχαριστημένος, μπορεί να φύγει άμεσα» ήταν η απάντηση του Έκτορα Μποτρίνι στην καταγγελία 19χρονου μαθητευόμενου στην κουζίνα εστιατορίου ιδιοκτησίας του στην Κέρκυρα για τις άθλιες συνθήκες εργασίας με λεκτική και ψυχολογική αλλά και σωματική βία και τα εξοντωτικά ωράρια.

Ο Μποτρίνι που έβριζε ακατάσχετα, προσέβαλλε με κάθε δυνατό τρόπο τους διαγωνιζόμενους στα τηλεοπτικά σόου μαγειρικής του και τους πετούσε στα μούτρα το φαγητό που δεν του άρεσε αποκαλώντας το φυσικά πρώτα «σκατά» και «για τον πούτσο». Και φυσικά αυτή η συμπεριφορά μπροστά στις κάμερες δεν είναι τυχαία. Μπορεί να γίνεται για σκοπούς τηλεθέασης αλλά αντικατοπτρίζει και «κανονικοποιεί» αυτό που συμβαίνει στις κουζίνες των εστιατορίων.

Στα εστιατόρια που το κάθε αφεντικό-σεφ βαφτίζει μαθητευόμενους τους νέους μάγειρες για να βγάζει τη δουλειά τζάμπα αλλά και για να τους μαθαίνει δήθεν πως γίνεται η δουλειά, αλλά σχεδόν πάντα αμισθί. Με πίεση και με εξοντωτικές άθλιες συνθήκες που άμα δεν σ’ αρέσουν φεύγεις και χαρακτηρίζονται «γελοιότητες» από τον Μποτρίνι και κάθε Μποτρίνι που το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να βγει η δουλειά με το λιγότερο δυνατό κόστος γι’ αυτόν.

Το πρόβλημα είναι ότι μέσα από την τηλεόραση οι συνθήκες που επικρατούν σε έναν εργασιακό χώρο όπως οι κουζίνες των εστιατορίων έγιναν θέαμα, νομιμοποιώντας τες στις συνειδήσεις των τηλεθεάτων.

Γιατί και ο Έκτορας Μποτρίνι – όπως και άλλοι σεφ τηλεοπτικοί αστέρες- είναι από αυτούς τους τύπους που «κανονικοποίησαν» μέσα από τα τηλεοπτικά σόου μαγειρικής τη λεκτική και ψυχολογική βία στην κουζίνα, «σερβίροντας» απλόχερα μπόλικο βρισίδι, σεξισμό και κάθε είδους εξουσιαστική συμπεριφορά σε βάρος των μαθητευόμενων ή διαγωνιζομενων. Αλλά και τον άκρατο ανταγωνισμό και την εντατικοποίηση της εργασίας μέσα σε μια κουζίνα (βλέπε δοκιμασίες στο Μάστερ σεφ).

Αυτές οι συμπεριφορές και οι συνθήκες στην κουζίνα ενός εστιατορίου μεταφέρθηκαν αυτούσιες στα τηλεοπτική σόου που ο ίδιος ο τίτλος τους έλεγε αυτό που τώρα αρνείται και θέλει να κρύψει ο Μποτρίνι: «Εφιάλτης στην Κουζίνα» και «Hell’s Kitchen».

Γιατί ο Μποτρίνι σε αυτό συναινούσε και αυτό προωθούσε: την κόλαση και τον εφιάλτη στην κουζίνα, που βιώνουν καθημερινά χιλιάδες εργαζόμενοι στις κουζίνες εστιατορίων, που δουλεύουν κάτω από άθλιες συνθήκες, με εξοντωτικά ωράρια και πενιχρούς μισθούς για σεφ όπως ο Μποτρίνι που βγάζουν εκατομμύρια.

Το 3point magazine είναι ένα οριζόντια δομημένο μέσο που πιστεύει ότι η γνώμη όλων έχει αξία και επιδιώκει την έκφρασή της. Επικροτεί τα σχόλια, την κριτική και την ελεύθερη έκφραση των αναγνωστών του επιδιώκοντας την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Σε μια εποχή όμως που ο διάλογος τείνει να γίνεται με όρους ανθρωποφαγίας και απαξίωσης προς πρόσωπα και θεσμούς, το 3point δεν επιθυμεί να συμμετέχει. Για τον λόγο αυτόν σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού, σεξιστικού περιεχομένου θα σβήνονται χωρίς ειδοποίηση του εκφραστή τους.

Ακόμα, το 3point magazine έχει θέσει εαυτόν απέναντι στο φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, σχόλια ανάλογου περιεχομένου θα έχουν την ίδια μοίρα με τα ανωτέρω, τη γνωριμία τους με το "delete".

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του 3point.

Σχόλια

Αρθρογράφος

Μελίνα Βελιμέζη

Γεννήθηκε στην Αθήνα, μεγάλωσε όμως σε δύο πόλεις, σε πολύ μικρή ηλικία στη Λαμία-και τα καλοκαίρια στο χωριό-και ύστερα μόνιμος κάτοικος Αθήνας. Όταν τέλειωσε το σχολείο και δήλωνε τη σχολή Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών, έβλεπε όπως τα περισσότερα παιδιά πιο ρομαντικά την ιδέα της δημοσιογραφίας. Αργότερα, δουλεύοντας, συνειδητοποίησε ότι η δουλειά είναι πάντα δουλειά και για ένα τόνο διαφέρει από τη δουλεία. Πέρασε από διάφορα διαδικτυακά μέσα μέχρι να καταλήξει να την κερδίσει η διεθνής επικαιρότητα και το ραδιόφωνο. Στην ομάδα του 3point όμως και την αυτοδιαχείριση βρήκε αυτό που έλειπε από την δημοσιογραφική της καθημερινότητα, το πάθος για κάτι συλλογικό, γράφοντας ελεύθερα χωρίς αφεντικά πάνω από το κεφάλι της για όσα αλλού δεν θα μπορούσε να εκφράσει.

Σχετικά Άρθρα

X