Αποσπάσματα από το βιβλίο του Τσαρλς Μπουκόφσκι, Τοστ Ζαμπόν, εκδόσεις Γράμματα, 1982, μετάφραση Γιώργου Μπλάνα.

 

Οι πρώτες μέρες στο Μήαρς Στάρμπακ ήταν ίδιες κι απαράλλαχτες. Πράγματι, η ομοιομορφία έχαιρε μεγάλης εκτιμήσεως εκεί. Κυριαρχούσαν οι διακρίσεις με βάση την ειδικότητα του καθενός. Δεν υπήρχε ούτε ένας πωλητής που ν’ απευθύνει το λόγο σε αποθηκάριο έξω από το πλαίσιο των αναγκαίων συναλλαγών. Είχα επηρεαστεί. Το σκεφτόμουν συνεχώς σπρώχνοντας το καρότσι μου. Μήπως οι πωλητές ήταν πιο έξυπνοι; Βέβαια, ντύνονταν καλύτερα. Το γεγονός πως θεωρούσαν τη θέση τους ανώτερη, με ενοχλούσε. Ίσως αν ήμουν κι εγώ στη θέση τους, να σκεφτόμουν με τον ίδιο τρόπο. Δυάρα δεν έδινα για τους άλλους αποθηκάριους. Και για τους πωλητές το ίδιο.

Λοιπόν, σκεφτόμουν σπρώχνοντας το καρότσι, τώρα δουλεύω εδώ. Και τι έγινε; Να γιατί ληστεύουν τις τράπεζες. Οι πιο πολλές δουλειές είναι εξευτελιστικές. Διάολε, γιατί να μην είμαι δικαστής ή πιανίστας; γιατί χρειάζονται σπουδές, και οι σπουδές κοστίζουν. Από την άλλη πλευρά, δεν ήθελα να είμαι τίποτα. Τελικά ήμουν επιτυχημένος` από μιαν άποψη τουλάχιστον.

Έσπρωξα το καρότσι προς το ασανσέρ και πάτησα το κουμπί.

Οι γυναίκες προτιμούσαν τους πλούσιους και διάσημους. Πόσες γυναίκες της προκοπής ζούσαν με αλανιάρηδες; Ας είναι, έτσι κι αλλιώς εγώ δεν ήθελα γυναίκα. Να ζούμε μαζί δηλαδή. Πώς μπορούν και συμβιώνουν; Τι νόημα έχει; Εγώ το μόνο που ήθελα ήτανε μια σπηλιά στο Κολοράντο και φαΐ-πιοτί για τρία χρόνια. Θα σκούπιζα τον κώλο μου με άμμο. Θα ‘κανα τα πάντα για να σταματήσω να βουλιάζω σ’ αυτή την ηλίθια, την ασήμαντη και άνανδρη ύπαρξη.

Το ασανσέρ έφτασε. Ο αλμπίνος ήταν ακόμη εκεί.

«Γεια, άκουσα πως γυρίζατε τα μπαρ με τον Μιουκς χτες βράδυ».

«Με κέρασε μπίρες. Είμαι ταπί».

«Κάνατε τίποτα;»

«Εγώ όχι».

«Γιατί δε με παίρνετε μαζί σας την άλλη φορά; Ξέρω τα μέρη που θα βρούμε μουνάκια».

«Πώς τα ‘μαθες;»

«Κάνω τσάρκες. Την περασμένη βδομάδα χτύπησα μια Κινεζούλα. Είναι όπως το λένε».

«Πώς δηλαδή;»

Φτάσαμε στο υπόγειο κι άνοιξαν οι πόρτες.

«Το μουνάκι τους δεν πάει από κάτω προς τα πάνω. Είναι οριζόντιο».

***

Κατέβαινα στις φτωχοσυνοικίες και προετοίμαζα το μέλλον μου κάνοντας εκεί «πρακτική». Δε μου άρεσαν αυτά που έβλεπα. Όλοι εκείνοι οι άντρες και οι γυναίκες δεν είχαν τόλμη, φλόγα μέσα τους. Ζητούσαν κι αυτοί ό,τι όλος ο υπόλοιπος κόσμος. Υπήρχαν και μερικές περιπτώσεις ψυχοπαθών που τους επέτρεπαν να κυκλοφορούν ανενόχλητοι. Είχα παρατηρήσει πως τόσο στις κατώτερες όσο και στις ανώτερες κοινωνικές τάξεις η τρέλα μπορεί να κυκλοφορεί ελεύθερα. Ήξερα πως δεν ήμουν εντελώς καλά στα λογικά μου. Ήξερα ακόμη, από παιδί, πως κάτι παράξενο μου συνέβαινε. Ένιωθα σαν να μου έμελλε να καταλήξω δολοφόνος, ληστής, άγιος, βιαστής, καλόγερος ή ερημίτης. Χρειαζόμουν ένα μέρος απομονωμένο για να κρυφτώ. Οι φτωχοσυνοικίες ήταν απαίσιες. Η ζωή των υγιών και των μέσων πολιτών ήταν ηλίθια, χειρότερη κι απ’ το θάνατο. Εναλλακτική λύση δε φαινόταν να υπάρχει. Η εκπαίδευση έμοιαζε παγίδα. Η λίγη εκπαίδευση που είχα επιτρέψει στον εαυτό μου μ’ είχε κάνει ακόμη πιο καχύποπτο. Τι ήταν όλοι αυτοί οι γιατροί, οι δικηγόροι, οι επιστήμονες; Άνθρωποι που στερούσαν από τον εαυτό τους την ελευθερία να σκέφτονται και να δρουν σαν άτομα. Γύρισα στην παράγκα μου και σούρωσα…

 

*Λίγος Μπουκόφσκι ακόμα

Τοστ Ζαμπόν, του Τσαρλς Μπουκόφσκι

Το 3point magazine είναι ένα οριζόντια δομημένο μέσο που πιστεύει ότι η γνώμη όλων έχει αξία και επιδιώκει την έκφρασή της. Επικροτεί τα σχόλια, την κριτική και την ελεύθερη έκφραση των αναγνωστών του επιδιώκοντας την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Σε μια εποχή όμως που ο διάλογος τείνει να γίνεται με όρους ανθρωποφαγίας και απαξίωσης προς πρόσωπα και θεσμούς, το 3point δεν επιθυμεί να συμμετέχει. Για τον λόγο αυτόν σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού, σεξιστικού περιεχομένου θα σβήνονται χωρίς ειδοποίηση του εκφραστή τους.

Ακόμα, το 3point magazine έχει θέσει εαυτόν απέναντι στο φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, σχόλια ανάλογου περιεχομένου θα έχουν την ίδια μοίρα με τα ανωτέρω, τη γνωριμία τους με το "delete".

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του 3point.

Σχόλια