Αυτά ήταν τα λόγια μιας Παλαιστίνιας χθες το βράδυ, όταν χιλιάδες κόσμου είχαν φτάσει έξω από την Αμερικάνικη Πρεσβεία στην πορεία που έγινε ενάντια στην αιματοχυσία που συντελείται αυτές τις μέρες στη Λωρίδα της Γάζας.

Μια περιοχή που θρηνεί δεκάδες θύματα, στην πλειονότητά τους αμάχους, κάθε φορά που το Ισραήλ βομβαρδίζει και εισβάλλει στη Γάζα με δικαιολογία την εξόντωση των Παλαιστινίων μαχητών και των προπύργιών τους. Αυτοί που την πληρώνουν, όμως, είναι οι άμαχοι Παλαιστίνιοι, ανάμεσά τους δεκάδες παιδιά που θα μπορούσαν να βιώσουν κάποτε την ειρήνη στον τόπο τους.

palestine1

«Λευτεριά στην Παλαιστίνη» είναι το σύνθημα που αντηχούσε χθες στους δρόμους της Αθήνας με χιλιάδες αλληλέγγυους στον Παλαιστινιακό λαό να ζητάνε να σταματήσει για ακόμα μία φορά η «σφαγή» που συντελείται στη Γάζα.

palestine6

Οι ενώσεις των Παλαιστινίων στην Αθήνα, ηγούνταν της πορείας που ξεκίνησε από το Σύνταγμα και έφτασε μέχρι και την Αμερικάνικη Πρεσβεία, τους κύριους συμμάχους του Ισραήλ. Με μια μεγάλη μακρόστενη παλαιστινιακή σημαία στα χέρια, οι Παλαιστίνιοι φώναζαν συνθήματα, ζητώντας την κατάπαυση του πυρός και την αιματοχυσία στη Λωρίδα της Γάζας.

palestine4

palestine5

«Κάτω τα χέρια από τη Γάζα», την οποία έχει θέσει σε αποκλεισμό ο ισραηλινός στρατός, φωνάζουν οι διαδηλωτές. Ένας αποκλεισμός που εγκλωβίζει χιλιάδες οικογένειες σε ένα αέναο καθεστώς πολέμου και αντικρίζουν καθημερινά τον θάνατο.

Φτάνοντας στην Αμερικάνικη Πρεσβεία, η κεφαλή της πορείας σταματά, με τους Παλαιστίνιους και τους αλληλέγγυους να ζητάνε «λευτεριά» στον παλαιστινιακό λαό που υποφέρει και ξεκληρίζεται από τα πυρά του ισραηλινού στρατού, ενώ η διεθνής κοινότητα παίζει το ρόλο κομπάρσου.

palestine7

Τα γεγονότα μιλάνε από μόνα τους. Σε δύο εβδομάδες έχουν χάσει τη ζωή τους πάνω από 640 Παλαιστίνιοι, ενώ οι Ισραηλινοί θρηνούν μόνο 31 θύματα, εκ των οποίων οι 29 στρατιώτες. Οι βομβαρδισμοί συνεχίζονται με την ίδια συχνότητα και ισχύ, ενώ στόχοι τους είναι σπίτια, ακόμη και νοσοκομεία, σκοτώνοντας εν ψυχρώ δεκάδες αμάχους.

palestine2

Ίσως η ειρήνη να φαντάζει μακρινή για τους Παλαιστίνιους που βιώνουν τη βάρβαρη αυτή επίθεση, αλλά οι κοινότητες των Παλαιστινίων σε όλο τον κόσμο προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα διεθνές κίνημα αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό, ζητώντας από τη διεθνή κοινότητα να ασκήσει πίεση για την επίτευξη της ειρήνης στην περιοχή.

palestine3

 «Το μόνο που ζητάμε είναι να έχουμε πατρίδα και μια ελεύθερη ζωή». Σε αυτά τα λόγια μιας νεαρής Παλαιστίνιας, μπορεί να συνοψιστεί ίσως ο αγώνας και η αντίσταση του παλαιστινιακού λαού, ο οποίος βρίσκεται σε συνεχή κατοχή και πόλεμο από το Ισραήλ, στον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε και έμαθε να ζει.

Για το Ισραήλ, όμως, μάλλον αυτό θεωρείται έγκλημα και γι’ αυτό δεκάδες άνθρωποι το πληρώνουν με τη ζωή τους. Το πληρώνουν επειδή κανείς δεν τους αναγνωρίζει μια πατρίδα. Μια πατρίδα μέσα στην οποία να αισθάνονται εν μέρει ελεύθεροι και ασφαλείς, ώστε να μπορούν να ζήσουν ειρηνικά, χωρίς τις βόμβες να πέφτουν κάθε λίγο και λιγάκι πάνω απ’ τα κεφάλια τους.

Δυστυχώς, όμως, σε αυτόν τον κόσμο που ζούμε, τα σύνορα φαίνεται να είναι πιο σημαντικά από την ανθρώπινη ζωή. Και γι’ αυτό βάφονται πάντα με αίμα…

Το 3point magazine είναι ένα οριζόντια δομημένο μέσο που πιστεύει ότι η γνώμη όλων έχει αξία και επιδιώκει την έκφρασή της. Επικροτεί τα σχόλια, την κριτική και την ελεύθερη έκφραση των αναγνωστών του επιδιώκοντας την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Σε μια εποχή όμως που ο διάλογος τείνει να γίνεται με όρους ανθρωποφαγίας και απαξίωσης προς πρόσωπα και θεσμούς, το 3point δεν επιθυμεί να συμμετέχει. Για τον λόγο αυτόν σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού, σεξιστικού περιεχομένου θα σβήνονται χωρίς ειδοποίηση του εκφραστή τους.

Ακόμα, το 3point magazine έχει θέσει εαυτόν απέναντι στο φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, σχόλια ανάλογου περιεχομένου θα έχουν την ίδια μοίρα με τα ανωτέρω, τη γνωριμία τους με το "delete".

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του 3point.

Σχόλια

Αρθρογράφος

Μελίνα Βελιμέζη

Γεννήθηκε στην Αθήνα, μεγάλωσε όμως σε δύο πόλεις, σε πολύ μικρή ηλικία στη Λαμία-και τα καλοκαίρια στο χωριό-και ύστερα μόνιμος κάτοικος Αθήνας. Όταν τέλειωσε το σχολείο και δήλωνε τη σχολή Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών, έβλεπε όπως τα περισσότερα παιδιά πιο ρομαντικά την ιδέα της δημοσιογραφίας. Αργότερα, δουλεύοντας, συνειδητοποίησε ότι η δουλειά είναι πάντα δουλειά και για ένα τόνο διαφέρει από τη δουλεία. Πέρασε από διάφορα διαδικτυακά μέσα μέχρι να καταλήξει να την κερδίσει η διεθνής επικαιρότητα και το ραδιόφωνο. Στην ομάδα του 3point όμως και την αυτοδιαχείριση βρήκε αυτό που έλειπε από την δημοσιογραφική της καθημερινότητα, το πάθος για κάτι συλλογικό, γράφοντας ελεύθερα χωρίς αφεντικά πάνω από το κεφάλι της για όσα αλλού δεν θα μπορούσε να εκφράσει.

Σχετικά Άρθρα

X