Κάποτε, η μουσική αποτελούσε μέσο επικοινωνίας. Πήγαινα βόλτα στον Κώστα και του έβαζα ένα cd των U2, συζητούσαμε για την ιστορία του Sunday Bloody Sunday, μου σύστηνε τον… ιδιόρρυθμο Αχl Rose, του μάθαινα τους Coldplay και συνήθως καταλήγαμε να ξεψαχνίζουμε τη δισκοθήκη του πατέρα του. Ακόμα κρατούσε ένα ταλαιπωρημένο πικ απ. Τι κι αν έπιανε χώρο;

Η ιεροτελεστία να ψάξεις το βινύλιο ανάμεσα στα τόσα άλλα που είχε, να αναρωτιέσαι για το ποια σκέψη και ποια ιδέα κρυβόταν πίσω από τη γέννηση του εξώφυλλου και να δίνεις μια μίνι… μάχη για να βάλεις στη σωστή θέση τη βελόνα, άξιζε πολύ περισσότερο, από την μετατροπή του σαλονιού σε ένα χώρο μοντέρνας αισθητικής. Άλλωστε είναι ωραίο να σταματάς κάποιες φορές όταν όλα τρέχουν. Είναι ωραίο να ανακαλύπτεις το παλιό και να το συνδέεις με το νέο.

«Παλαιότερα θυμάμαι τον κόσμο να συζητά στα μπαράκια για ένα καινούργιο δίσκο που του άρεσε. Λέγανε, για παράδειγμα, ‘ο τάδε έβγαλε κάτι ταξιδιάρικα κομμάτια’, πάμε να ακούσουμε και να συζητήσουμε. Ο ελεύθερος χρόνος τότε λειτουργούσε σε σχέση με τη μουσική», έλεγε ο Θάνος Μικρούτσικος. Και σκέφτηκα ότι είχε δίκιο. Κι ότι δεν θα έπρεπε να αφήσουμε να χαθεί κάτι τόσο πολύτιμο. Μια αγαπημένη συνήθεια, που αντικαταστάθηκε από γρήγορα ποσταρίσματα στο Facebook και βουλιμικά… download δίσκων, στην λογική του «να χω κι αυτό, να χω και το άλλο».

Οι «μουσικές προτάσεις» έρχονται, φιλοδοξούν τουλάχιστον, να καλύψουν ένα μεγάλο κενό. Κι αυτό δεν είναι άλλο από τις συζητήσεις που μας έλειψαν. Δεν χρειάζεται να κάνουμε τα πάντα για να βρούμε τις… ψαγμένες επιλογές. Ευπρόσδεκτες, αλλά μεγαλύτερη σημασία έχει να μοιραστούμε μελωδίες, στίχους και… κολλήματα, που έχουμε ανά πάσα ώρα και στιγμή, ακόμα κι αν πρόκειται για την μεγαλύτερη επιτυχία των Beatles ή των Rolling Stones.

Με ένα mail στο papantoniou90@yahoo.gr, στέλνετε τις δικές σας μουσικές επιλογές, τον λόγο που καταλήξατε σ’αυτές, συνοδευόμενες από πληροφορίες για το κάθε κομμάτι ή ό,τι άλλο θέλετε και κάθε Τρίτη, θα δημοσιεύονται, ανάλογα με τη θεματική που θα επιλέγεται. Καλό ταξίδι να έχουμε και όπου μας βγάλει, μας έβγαλε.

Το 3point magazine είναι ένα οριζόντια δομημένο μέσο που πιστεύει ότι η γνώμη όλων έχει αξία και επιδιώκει την έκφρασή της. Επικροτεί τα σχόλια, την κριτική και την ελεύθερη έκφραση των αναγνωστών του επιδιώκοντας την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Σε μια εποχή όμως που ο διάλογος τείνει να γίνεται με όρους ανθρωποφαγίας και απαξίωσης προς πρόσωπα και θεσμούς, το 3point δεν επιθυμεί να συμμετέχει. Για τον λόγο αυτόν σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού, σεξιστικού περιεχομένου θα σβήνονται χωρίς ειδοποίηση του εκφραστή τους.

Ακόμα, το 3point magazine έχει θέσει εαυτόν απέναντι στο φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, σχόλια ανάλογου περιεχομένου θα έχουν την ίδια μοίρα με τα ανωτέρω, τη γνωριμία τους με το "delete".

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του 3point.

Σχόλια

Αρθρογράφος

Κώστας Παπαντωνίου

Γεννήθηκε και ζει στα Εξάρχεια. Αγαπά τους τοίχους, τους αγώνες και τους ανθρώπους τους. Του αρέσει να φωτογραφίζει και να γράφει για όσα δεν μπόρεσε να φωτογραφίσει. Κυκλοφορεί από τα εννιά του με μια εφημερίδα στο χέρι και συνεχίζει να γράφει σε μπλοκάκι στα ρεπορτάζ. Ακούει Verve, Μπαλάφα και Grunge και διαβάζει ό,τι του γυαλίσει στις βιτρίνες της Καλλιδρομίου, της Ζωοδόχου Πηγής και της Θεμιστοκλέους. Αγαπά τα νησιά και κάποτε θέλει να ζήσει σε ένα από αυτά. Μέχρι τότε, κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για μια διαφορετική δημοσιογραφία, με πολλά αυτοδιαχειριζόμενα 3point και γραφιάδες χωρίς περιορισμούς.

Σχετικά Άρθρα

X