Φαντάζομαι πως και εσείς, όπως και εγώ έχετε συνδυάσει κάποιους αριθμούς, κάποιες χρονιές, κάποιες περιόδους με ευχάριστα ή δυσάρεστα γεγονότα, σε κάθε περίπτωση έντονα. Κάποιοι άνθρωποι το προχώρησαν λίγο παραπέρα και δεν αρκέστηκαν απλώς στην αναζωπύρωση μίας ανάμνησης, αλλά στην εξωτερίκευση της. Με αυτούς και τα συγκεκριμένα κομμάτια θα ασχοληθούμε σήμερα. Τραγούδια που βασίστηκαν σε μία χρονολογία και κατόρθωσαν να μνημονεύονται μέχρι και σήμερα.

Πρόταση Νο1
Το ’69 οι καιροί ήταν δύσκολοι. Εν μέσω δικτατορίας, έμοιαζε αδύνατο να επιπλεύσει ένας άνθρωπος με διαφορετικές του καθεστώτος ιδέες. Ο Παύλος Σιδηρόπουλος  περιγράφει μία ιστορία από το τότε, όταν ο Λευτέρης του εξομολογήθηκε πως δεν άντεχε άλλο να ζει μία συμβατική και απαξιωμένη ζωή. Ήθελε να δραπετεύσει. Δεν γνωρίζω αν εν τέλει τα κατάφερε, το σίγουρο είναι ότι ακούγοντας προσωπικά ένα από τα πολλά αγαπημένα κομμάτια του “Φλου” το βάζω για άλλες πολιτείες. Έστω και για λίγο…

 

Πρόταση Νο2
Για το ’69 και συγκεκριμένα το καλοκαίρι του, έγραψε ακόμα ο Bryan Adams. Ο ίδιος δεν περιέγραψε την ιστορία κάποιου περιθωριακού τύπου στο κέντρο της Αθήνας προφανώς, αλλά για μία περίοδο, που έχει ομολογήσει ότι νοσταλγούσε, βασιζόμενος στην ανάγκη του να αναδείξει τη δύναμη του έρωτα. Μάλλον τα κατάφερε…

 

Πρόταση Νο3
Το κομμάτι κυκλοφόρησε το 1993, όμως ο τίτλος του μας παραπέμπει περίπου 20 χρόνια νωρίτερα. Το “74-75” η πιο γνωστή δουλειά της μπάντας και ίσως ο βασικός λόγος που κατόρθωσε να γίνει διάσημη, εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα πλέον δημοφιλή ραδιοφωνικά τραγούδια. Συνήθως βέβαια, οι περισσότεροι γνωρίζουν την ύπαρξη του, απολαμβάνουν το άκουσμα της, αλλά δεν έχουν ιδέα ποιοι είναι υπεύθυνοι για τη δημιουργία του.  Έφτασε η ώρα να τους θυμίσουμε σε όσους, τους ξέχασαν και να τους συστήσουμε, σε όσους τους αγνοούσαν.

Ο λόγος για τους “The Conells”, που εξακολουθούν να είναι εν ενεργεία, αλλά δεν έχουν κατορθώσει ακόμα να πετύχουν μία εφάμιλλης αξίας σύνθεση, τουλάχιστον σε επίπεδο απήχησης. Όπως και αν έχει πάντως, κέρδισαν το δικό τους λαμπερό κομμάτι στην ιστορία της ροκ σκηνής, για το οποίο έχουν κάθε λόγο να αισθάνονται περήφανοι.

Το 3point magazine είναι ένα οριζόντια δομημένο μέσο που πιστεύει ότι η γνώμη όλων έχει αξία και επιδιώκει την έκφρασή της. Επικροτεί τα σχόλια, την κριτική και την ελεύθερη έκφραση των αναγνωστών του επιδιώκοντας την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Σε μια εποχή όμως που ο διάλογος τείνει να γίνεται με όρους ανθρωποφαγίας και απαξίωσης προς πρόσωπα και θεσμούς, το 3point δεν επιθυμεί να συμμετέχει. Για τον λόγο αυτόν σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού, σεξιστικού περιεχομένου θα σβήνονται χωρίς ειδοποίηση του εκφραστή τους.

Ακόμα, το 3point magazine έχει θέσει εαυτόν απέναντι στο φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, σχόλια ανάλογου περιεχομένου θα έχουν την ίδια μοίρα με τα ανωτέρω, τη γνωριμία τους με το "delete".

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του 3point.

Σχόλια

Αρθρογράφος

Κώστας Παπαντωνίου

Γεννήθηκε και ζει στα Εξάρχεια. Αγαπά τους τοίχους τους, τους αγώνες και τους ανθρώπους τους. Του αρέσει να φωτογραφίζει και να γράφει για όσα δεν μπόρεσε να φωτογραφίσει. Κυκλοφορεί από τα εννιά του με μια εφημερίδα στο χέρι και συνεχίζει να γράφει σε μπλοκάκι στα ρεπορτάζ. Ακούει ό,τι μακριά πολύ μακριά μας ταξιδεύει και διαβάζει ό,τι του γυαλίσει στις βιτρίνες της Καλλιδρομίου, της Ζωοδόχου Πηγής και της Θεμιστοκλέους. Αγαπά τα νησιά και κάποτε θέλει να ζήσει σε ένα από αυτά. Μέχρι τότε, κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για μια διαφορετική δημοσιογραφία, με πολλά αυτοδιαχειριζόμενα 3point και γραφιάδες χωρίς περιορισμούς.

Σχετικά Άρθρα

X