Κακό προαίσθημα που συντονίστηκε με μία αυτοκτονία. Τόσες συμβαίνουν κάθε μέρα. Πολλαπλά εμβόλια που προκαλούνε ανοσία στην κοινωνία. Οι ελκυστικές ράγες τραβήξανε τους πιο αδύναμους. Τα αντισώματα είναι ακόμα πιο ισχυρά. Η κοινωνία γέμισε μικρές πληγές που δεν παρατηρεί στο σώμα της. Βιάζεται να πάει στη δουλειά της. Το αφεντικό διατάζει. Οι σταθμοί Συγγρού Φιξ-Ακρόπολη θα μείνουνε κλειστοί για ώρα. Ο κόσμος θα φωνάζει, οι υπεύθυνοι αυτής τη καθυστέρησης να του πληρώσουν το ταξί. Ένα αγόρι θα χάσει τη συνέντευξη με το νέο εργοδότη. Μία κοπέλα θα καθυστερήσει στη δουλειά. Ένα άνδρας θα διαμελιστεί. Και τι με αυτό. Το ανθρώπινο σώμα γέμιζει δισεκατομμύρια τρύπες από κάθε άδικο θάνατο. Λίγοι το παρατηρούν. Τα χρόνια μας, μειώνονται όσο αυξάνονται οι τρύπες. Χάνουμε ζωτική ουσία. Χάνουμε αίμα. Από τότε θα κατεβαίνω Ακρόπολη για πολύ καιρό. Θα ψάχνω ίχνη, εμφανώς, σαν κακός ντετέκτιβ. Κάτι θα έμεινε που θα προδίδει το γιατί. Οι λυπημένες συνοικίες δεν έχουνε να πληρώσουνε το νοίκι. Έχουν όμως μια τηλεοραση καλά βαλμένη μπροστά στον καναπέ. Εκεί θα μείνουνε για χρόνια. Η σόουμπιζ θα λύσει τα προβλήματά τους. Το πιο γερό χαρτί της κοινωνίας, η αυτοκαταστροφή. Λυπήθηκα. Ακόμα αισθάνομαι. Λυπήθηκα. Και ξαφνικά, γαλαζια ματια που γουρλώνουν, καστανά ανοίγουν, γίνονται καφέ ανοιχτό, μπλε γίνονται πράσινα, λαδιά. Όλα κοιτούν στο ίδιο σημειο. Μέσα στο συρμό. Πισω μου. Γυρίζω. Δε βλέπω τιποτα. “Τι εγινε;” ρωταω με αγωνία. “Μία κοπελα πήγε να πέσει” λενε τα καφέ. Τελικά ο κόσμος νοιάζεται όταν κάποιος πάει να πέσει. Ίσως και απο αγχος μήπως στο ντόμινο πέσει κι αυτός. Αλληλεγγύη λοιπόν. Γιατί μοιράζουμε μπροσούρες τόσα χρόνια αφού όλοι το ξέρετε το μυστικό(;) Γιατί δεν την εφαρμόζεται την άτιμη στην πράξη(;)

Το 3point magazine είναι ένα οριζόντια δομημένο μέσο που πιστεύει ότι η γνώμη όλων έχει αξία και επιδιώκει την έκφρασή της. Επικροτεί τα σχόλια, την κριτική και την ελεύθερη έκφραση των αναγνωστών του επιδιώκοντας την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Σε μια εποχή όμως που ο διάλογος τείνει να γίνεται με όρους ανθρωποφαγίας και απαξίωσης προς πρόσωπα και θεσμούς, το 3point δεν επιθυμεί να συμμετέχει. Για τον λόγο αυτόν σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού, σεξιστικού περιεχομένου θα σβήνονται χωρίς ειδοποίηση του εκφραστή τους.

Ακόμα, το 3point magazine έχει θέσει εαυτόν απέναντι στο φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, σχόλια ανάλογου περιεχομένου θα έχουν την ίδια μοίρα με τα ανωτέρω, τη γνωριμία τους με το "delete".

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του 3point.

Σχόλια

About The Author

Λίνα Φούντογλου

Η Λίνα Φούντογλου είναι ηθοποιός. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Είναι απόφοιτη του Πανεπιστημίου Αθηνών, τμήμα Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, και αριστούχα απόφοιτη της Δραματικης Σχολής Αθηνών Γιώργος Θεοδοσιάδης με την ομώνυμη υποτροφία της σχολής. Έχει εργαστεί ως ηθοποιός σε παραγωγές του Εθνικού Θεάτρου, του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά, του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, διάφορων Δηπεθέ καθώς και του ελεύθερου θεάτρου. Το 2019 βραβεύτηκε για δεύτερη φορά από την Unesco Πειραιώς και Νήσων για τη συνεισφορά της στην Τέχνη και τον Πολιτισμό. Είναι Καλλιτεχνική Υπεύθυνη του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Πειραιά και συνιδρύτρια της κινηματογραφικής ομάδας Nail.hitnrun. Έχει διδάξει αρχές υποκριτικής στον κινηματογράφο σε Workshop της ομάδας της. Έχει εκδώσει την ποιητική συλλογή, δημιουργικό μηδέν, μέρος της οποίας μεταφράστηκε στα Γαλλικά απο τον εκδοτικό οίκο Riveneuve Continents. Τα τελευταία χρόνια υπήρξε μαθήτρια του Νάνου Βαλαωρίτη στον γραπτό λόγο και τη λογοτεχνική έκφραση. Από το 2015 διατηρεί τη στήλη Απεριορίστων διαδρομών στο 3pointmagazine.

Related Posts

X