Μια ιστορία από την εποχή των δικτατοριών στην Αργεντινή. Μια ιστορία που δείχνει τη σκληρότητα του καθεστώτος, που δεν δίσταζε να απαγάγει και να δολοφονεί. Είναι όμως και μια ιστορία που δείχνει ότι στο τέλος, το όμορφο μπορεί να νικήσει το άσχημο. Η δικτατορία έπεσε και η κοπέλα μετά από χρόνια μπόρεσε να γνωρίσει την καθημερινότητα των γονιών της, έστω κι αν αυτοί πια δεν ζούσαν. Την καθημερινότητα που της στέρησε η δικτατορία.

Η γυναίκα, λέει, όπως δημοσιεύεται στη σελίδα Humans of Argentina:

“Οι γονείς μου εξαφανίστηκαν στη διάρκεια της τελευταίας δικτατορία. Ήταν πολιτικοί ακτιβιστές. Ο πατέρας μου απήχθη πρώτος το 1977. Η μητέρα μου απήχθη ένα χρόνο αργότερα, κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Στεκόμασταν σε μία πλατεία, όταν δύο αυτοκίνητα σταμάτησαν και άρπαξαν εμένα και τη μητέρα μου. Εμένα με άφησαν. Αλλά δεν άκουσα ποτέ ξανά νέα για τη μητέρα μου. Όλα αυτά τα κατάλαβα αργότερα, γιατί τότε ήμουν μόλις τριών ετών.

Με μεγάλωσαν οι παππούδες μου.. Όταν ήμουν παιδί θα μου έλεγαν ότι οι γονείς μου εργάζονταν. Συχνά, τους φανταζόμουν να χτίζουν ένα ουρανοξύστη, να φορούν κράνη και να έρχονται όλο και πιο κοντά στην κορυφή. Τι ακριβώς συνέβη το έμαθα όταν ήμουν δέκα χρονών. Ακόμη και τότε όμως, οι γονείς μου ήταν κάτι που μπορούσαν μόνο να φανταστώ.

Όταν έγινα 17 χρονών, επισκέφθηκα την πόλη που συναντήθηκαν για πρώτη φορά. Βρήκα τους παλιούς τους φίλους και μου διηγήθηκαν ιστορίες. Έμαθα ότι ο πατέρας μου αγαπούσε τους Beatles. Του άρεσε επίσης να χορεύει. Ένας κύριος μου έδωσε το κοστούμι που θα φορούσε ο πατέρας μου άμα χόρευε. Και ξαφνικά οι γονείς μου έπαψαν να είναι μόνο ό,τι φανταζόμουν. Ήταν άνθρωποι κανονικοί. Ο Ντάνειλ και η Βιβιάνα. Και για πρώτη φορά, έκλαψα γι’ αυτούς”.

(Μπουένος Άιρες, Αργεντινή)

Το 3point magazine είναι ένα οριζόντια δομημένο μέσο που πιστεύει ότι η γνώμη όλων έχει αξία και επιδιώκει την έκφρασή της. Επικροτεί τα σχόλια, την κριτική και την ελεύθερη έκφραση των αναγνωστών του επιδιώκοντας την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Σε μια εποχή όμως που ο διάλογος τείνει να γίνεται με όρους ανθρωποφαγίας και απαξίωσης προς πρόσωπα και θεσμούς, το 3point δεν επιθυμεί να συμμετέχει. Για τον λόγο αυτόν σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού, σεξιστικού περιεχομένου θα σβήνονται χωρίς ειδοποίηση του εκφραστή τους.

Ακόμα, το 3point magazine έχει θέσει εαυτόν απέναντι στο φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, σχόλια ανάλογου περιεχομένου θα έχουν την ίδια μοίρα με τα ανωτέρω, τη γνωριμία τους με το "delete".

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του 3point.

Σχόλια

About The Author

Κώστας Παπαντωνίου

Γεννήθηκε και ζει στα Εξάρχεια. Αγαπά τους τοίχους τους, τους αγώνες και τους ανθρώπους τους. Του αρέσει να φωτογραφίζει και να γράφει για όσα δεν μπόρεσε να φωτογραφίσει. Κυκλοφορεί από τα εννιά του με μια εφημερίδα στο χέρι και συνεχίζει να γράφει σε μπλοκάκι στα ρεπορτάζ. Ακούει ό,τι μακριά πολύ μακριά μας ταξιδεύει και διαβάζει ό,τι του γυαλίσει στις βιτρίνες της Καλλιδρομίου, της Ζωοδόχου Πηγής και της Θεμιστοκλέους. Αγαπά τα νησιά και κάποτε θέλει να ζήσει σε ένα από αυτά. Μέχρι τότε, κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για μια διαφορετική δημοσιογραφία, με πολλά αυτοδιαχειριζόμενα 3point και γραφιάδες χωρίς περιορισμούς.

Related Posts

X