Το μεσημέρι της Δευτέρας 11 Νοεμβρίου ομάδα περίπου 100 διαδηλωτών, στην πλειοψηφία τους φοιτητές διαδηλώνουν κατά της κατάργησης του πανεπιστημιακού ασύλου. Από τη συμβολή των οδών Πατησίων και Δεριγνύ κατευθύνονται προς την είσοδο της ΑΣΟΕΕ. Σπάνε το λουκέτο της εξώπορτας και επιχειρούν να εισέλθουν στο εσωτερικό της ανώτατης οικονομικής σχολής αλλά ισχυρές δυνάμεις των ΜΑΤ κάνουν βίαιη και αναίτια επίθεση στους φοιτητές.

Πέφτουν χειροβομβίδες κρότου λάμψης και σύμφωνα με τους φοιτητές «η αστυνομία χρησιμοποιεί πρωτοφανή βία χτυπώντας στα κεφάλια τους φοιτητές με γκλοπ». Στην «ουρά» της πορείας βρίσκεται ένας φοιτητής με χαρακτηριστική κόκκινη μπλούζα ο οποίος ποτέ δεν προλαβαίνει να μπει στην ΑΣΟΕΕ. Μένει στο διάζωμα της Πατησίων, βοηθάει δύο συναγωνίστριες του που έχουν χτυπηθεί στο κεφάλι και λίγα λεπτά μετά ερασιτεχνικό βίντεο απαθανατίζει τη στιγμή της βίαιης σύλληψης του…

Λίγο αργότερα η αστυνομία ανακοινώνει τη σύλληψη ενός φοιτητή ιατρικής που κατηγορείται για τα αδικήματα της αντίστασης και εξύβρισης κατά της αρχής.

Πρόκειται για τον Δημήτρη Κατρινάκη, τελειόφοιτο της ιατρικής σχολής Ηρακλείου Κρήτης, ασκούμενο ορθοπεδικός στο νοσοκομείο ΚΑΤ, πρώην πολίστας του Ο.Φ.Η., ο οποίος περιγράφει στο ethnos.gr την αναίτια σύλληψή του και την ακραία αυθαιρεσία των αστυνομικών:

«Όλα έγιναν πολύ γρήγορα. Ημουν στην ουρά της πορείας, θέλαμε όλοι να μπούμε στην ΑΣΟΕΕ αλλά δεν προλάβαμε. Ξαφνικά ακούσαμε ένα ποδοβολητό από τις δυνάμεις των ΜΑΤ. Επεσαν πάνω μας με μανία. Μας χτυπούσαν αδιακρίτως με τα γκλοπ. Χτύπησαν ακόμα και τα κορίτσια στο κεφάλι. Μας έβριζαν χυδαία. Επεσαν κάτω πολλά παιδιά, βοήθησα να σηκωθούν και έμεινα σταθερά πάνω στο διάζωμα της Πατησίων. Αν και προκλήθηκα δεν απάντησα γιατί ήξερα. Κάποιος από τα ΜΑΤ μου φώναξε “είσαι μάγκας;” και του απάντησα από μακριά “ναι είμαι”. Αυτό ήταν. Πέρασαν ανάμεσα μας μερικά αυτοκίνητα και μετά έπεσαν πάνω μου δυνάμεις των ΟΠΚΕ και άρχισαν να με τραβάνε και να με χτυπούν. Για καλή μου τύχη κάποιος σύντροφος τράβηξε βίντεο. Φαίνεται ξεκάθαρα πως δεν αντιστάθηκα και δε μίλησα καν».