Από κει που ως μαθητής πίστευε ότι οι μαύροι έπρεπε να ζουν με τους μαύρους και οι λευκοί με τους λευκούς, έγινε υπέρμαχος μιας Νότιας Αφρικής όπου θα ζουν όλοι μαζί και ισότιμα. Από κει που ήθελε τους μαύρους συμπατριώτες του να ζουν σε οριοθετημένες ζώνες και είχε πει στους συμμαθητές του “ή εμείς ή αυτοί”, έφτασε στο σημείο να ρισκάρει τη ζωή του ίδιου και της οικογένειάς του για να γράφει ενάντια στο καθεστώς του Απαρτχάιντ.

Η ζωή του Ντόναλντ Γουτς είναι η απόδειξη ότι οι άνθρωποι αλλάζουν και μπορούν ν’ αλλάξουν μυαλά ακόμη κι αν είναι μεγαλωμένοι για χρόνια μέσα στο πλέον αρτηριοσκληρωτικό περιβάλλον.

Αποκορύφωμα των δράσεών του αποτέλεσε η συγγραφή ενός βιβλίου για τη ζωή του Στιβ Μπίκο, εμβληματικού αγωνιστή για τα δικαιώματα των ιθαγενών και αρχηγού του κινήματος της Μαύρης Συνείδησης. Για να τα καταφέρει οργάνωσε ολόκληρο σχέδιο διαφυγής από τη χώρα ντυμένος ως ιερέας, καθώς του απαγόρευαν να ταξιδέψει στο εξωτερικό λόγω της δημόσιας κριτικής που ασκοιύσε στο καθεστώς του Απαρτχάιντ.

Η γνωριμία με τον Στιβ Μπίκο, με πρωτοβουλία του τελευταίου, ήταν εκείνη που άλλαξε τη ζωή και τις απόψεις του για πάντα. Ήρθε σε επαφή με τις κοινότητες των μαύρων και είδε από κοντά πώς ζουν στην καθημερινότητά τους. Αντιλήφθηκε το μέγεθος των ανισοτήτων και των αδικιών σε βάρος τους, ενώ αποκάλυψε με φωτογραφίες τη δολοφονία του Μπίκο, για τον οποίο το καθεστώς ισχυριζόταν ότι αυτοκτόνησε.

Η αποκάλυψη των θανατηφόρων τραυμάτων του Μπίκο από τους αστυνομικούς ξεσκέπασε τις μεθόδους της κυβέρνησης, η οποία είχε δολοφονήσει δεκάδες αγωνιστές ανακοινώνοντας μετά τη σύλληψή τους ότι αυτοκτόνησαν ή ότι πέθαναν από άλλα αίτια.

Διάβασε ακόμη:

Στιβ Μπίκο: Ο αγωνιστής του απαρτχάιντ που ξεχάστηκε