Με όλα αυτά που διαβάζουμε τις τελευταίες μέρες κοντεύουμε να χάσουμε το μυαλό μας κι επειδή κάποιοι προσπαθούν να μας κάνουν να χάσουμε και το μνημονικό μας, ας το φρεσκάρουμε λίγο εδώ με μια παλιότερη ιστορία. Στην ιστορία αυτή είχα προσωπική εμπλοκή, αφού η κριτική μου στο αναφερόμενο «φιλμάκι» ήταν μία από τις αιτίες που η κ. Παναγιωταρέα μου απέστειλε εξώδικο το 2013 και μετά προχώρησε σε αγωγή εναντίον μου το 2014 για συκοφαντική δυσφήμηση, την οποία τελικά μόνη της απέσυρε. Λόγω της διαμάχης είχα αναγκαστεί να ασχοληθώ με κάθε ανατριχιαστική λεπτομέρεια για το φιλμάκι αυτό, χωρίς να γνωρίζω τότε ποια τροπή θα έπαιρναν οι μετέπειτα εξελίξεις…

Βρισκόμαστε στην αρχή του 2014, η τότε Γενική Γραμματέας του ΥΠ.ΠΟ.Α., Λίνα Μενδώνη, ως «παιδί φρονίμων που πριν πεινάσει, μαγειρεύει», φροντίζει για την προβολή του προσώπου και του έργου της, μέσα από τις δράσεις που υλοποιούνται από το Υπουργείο με χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ 2007-2013. Στο πλαίσιο των προβλεπόμενων ενεργειών πληροφόρησης – δημοσιότητας που πληρώνονται από το ΕΣΠΑ, δίνει εντολή να παραχθεί βίντεο για την παρουσίαση των έργων. Μέχρι εδώ όλα καλά – το βίντεο «Η συνεισφορά του ΕΣΠΑ στον Ελληνικό Πολιτισμό» ανατίθεται σε εξωτερικό ανάδοχο και τα γυρίσματα πραγματοποιούνται μέχρι το καλοκαίρι του ίδιου έτους.

Βέβαια, το βίντεο αυτό έχει μια περίεργη ιστορία, καθώς πολύ πριν δοθεί η εντολή για την παραγωγή του στις Υπηρεσίες, την ύπαρξή του την πληροφορηθήκαμε στο ΥΠΠΟΑ όχι από την τότε πολιτική ηγεσία αλλά από την κ. Άννα Παναγιωταρέα, η οποία τον Σεπτέμβριο 2013 μου είχε αποστείλει εξώδικο -γιατί αναρωτιόμουν με ποια ιδιότητα περιόδευε στα έργα ΕΣΠΑ της χώρας (τότε δεν είχε εφευρεθεί ακομη ούτε το «άμισθη επικοινωνιακή σύμβουλος Τάφου», ούτε το «άμισθη επικοινωνιακή σύμβουλος της Υπουργού») και έκανε παρατηρήσεις στους συναδέλφους για το πώς τα εκτελούν- απαντώντας ότι ανέλαβε να επιβλέπει εθελοντικά και αμισθί την παραγωγή ντοκιμαντέρ για την προβολή των έργων ΕΣΠΑ του ΥΠΠΟΑ ήδη από τον Φεβρουάριο 2013. Από τα χρονικά παράδοξα κι αυτό, αλλά ας μην πλατειάζουμε…

Ξαναγυρνάμε στο καλοκαίρι 2014: Το βίντεο μοντάρεται, ολοκληρώνεται και παραδίδεται στις Υπηρεσίες του ΥΠ.ΠΟ.Α. στα τέλη Ιουλίου, αν δε με απατά η μνήμη μου. Με την παραλαβή του, ωστόσο, αρχίζει το σούσουρο μεταξύ συναδέλφων, που διαπιστώνουν ότι η ελληνική αφήγηση είναι προβληματική, καθώς ο εκφωνητής, χωρίς να υπάρχει λόγος, χρησιμοποιεί έναν στόμφο παλιάς κοπής, θυμίζοντας παλαιότερες εκφωνήσεις «Επικαίρων» της Χούντας. Όμως, στις 28 Αυγούστου 2014 (εν μέσω του «σήριαλ» της Αμφίπολης) έχει προγραμματιστεί ημερίδα του Υπουργείου, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, σχετικά με την υλοποίηση των έργων ΕΣΠΑ, όπου, μεταξύ άλλων, θα προβληθεί για πρώτη φορά και το εν λόγω βίντεο. Οι θυμηδίες των παρισταμένων και τα σχόλια μεγάλου τμήματος του κοινού που σχολιάζει περί ύφους «Επίκαιρων της Χούντας», κάνουν την πολιτική ηγεσία να θορυβηθεί. Καθώς το βίντεο θα μείνει κληρονομιά στην ιστοσελίδα του Υπουργείου, και λόγω της εμπλοκής σε αυτό της κ. Άννας Παναγιωταρέα (που θα της έμενε και η ρετσινιά…), αναζητείται τρόπος να ηχογραφηθεί ξανά η εκφώνηση στα ελληνικά.

Ως δια μαγείας βρίσκεται η λύση: αναλαμβάνει να κάνει την εκφώνηση ξανά ο κ. Δημήτρης Λιγνάδης. Από ό,τι μάθαμε οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ, η εκφώνηση έγινε χωρίς αμοιβή, ως προσωπική χάρη στη Γενική Γραμματέα. Προφανώς και έτσι έγινε, αφού το τελικό φιλμάκι της εταιρείας έχει την αφήγηση στα ελληνικά με τη φωνή του κ. Δ. Λιγνάδη, ενώ το όνομά του δεν αναφέρεται στους συντελεστές. Η φωνή του, όμως, είναι απολύτως αναγνωρίσιμη και είναι δυνατό κάθε ενδιαφερόμενος να έχει σαφή άποψη από το αναρτημένο βίντεο. Εκ του αποτελέσματος, κανείς δεν αμφιβάλει ότι η εκφώνηση του κειμένου στα ελληνικά σώθηκε από την παρέμβαση αυτή, όπως και το βίντεο στο σύνολό του, αλλά η αναφορά εδώ δεν γίνεται για να αποδοθούν εύσημα στο ταλέντο του κ. Δ. Λιγνάδη ως αφηγητή.