Τι κι αν η Αθήνα έχει ελάχιστους χώρους πρασίνου, οι περισσότεροι μένουν εδώ και χρόνια χωρίς φροντίδα από τον δήμο. Παρά τις αντίθετες εξαγγελίες πριν τις εκλογές, καμία δημοτική ηγεσία δεν έχει αποδείξει στην πράξη ότι έχει ως βασική της προτεραιότητα να ενισχύσει το πράσινο στην πόλη και να κρατήσει τους όποιους χώρους έχουν απομείνει ζωντανούς. Με εξαίρεση τον Εθνικό Κήπο, οι υπόλοιποι μεγάλοι χώροι αστικού πρασίνου είναι, άλλος περισσότερο και άλλος λιγότερο, παρατημένοι.

Πάνω από εκατό δέντρα έχουν κοπεί στον Λόφο του Στρέφη και δεν έχουν αντικατασταθεί. Για πάνω από πέντε χρόνια έμενε εντελώς ασυντήρητο το Άλσος των Ευελπίδων. Εδώ και τέσσερα χρόνια δεν αποφασίζουν ν’ αλλάξουν μία μπασκέτα στο Άλσος Παγκρατίου. Χωρίς δεντροφύτευση μένει για χρόνια ο Λόφος Φιλοπάππου, ενώ δάση από κομμένα δέντρα έχουν σχηματιστεί πλέον στον Λυκαβηττό.

Ο πρώτος και τελευταίος δήμαρχος που ενδιαφέρθηκε ήταν ο Δημήτρης Μπέης, συνηγορούν οι κάτοικοι που μιλούν στην “Αυγή” της Κυριακής. Ο πολιτικός του ΠΑΣΟΚ, που στη συνέχεια έγινε και βουλευτής, ήταν ο μόνος που είχε προχωρήσει σε ολοκληρωμένες παρεμβάσεις κατά τη διάρκεια της διπλής θητείας του από το 1978 μέχρι το 1986. “Πόσα πάρκα έγιναν τότε! Μόνο τρία θυμάμαι εγώ να γίνονται στον Νέο Κόσμο” μας λέει ένας κάτοικος. Ήταν ο δήμαρχος που μοίραζε σακούλες για να βάζει ο κόσμος τα σκουπίδια μέσα και να μην τα πετάει από δω κι από κει.

Τριάντα χρόνια μετά τα έργα του Μπέη έχουν ρημάξει. Αν και σε κάποια σημεία δίνουν ακόμη την αίσθηση μιας φροντισμένης πόλης.

Τριάντα χρόνια μετά και σε μια ακόμη περισσότερο πυκνοκατοικημένη Αθήνα η ανάγκη για περιποιημένους ανοιχτούς χώρους γίνεται ακόμη μεγαλύτερη. Σε μια πόλη γεμάτη πολυκατοικίες, λεωφόρους και αυτοκίνητα, οι χώροι που δεν τους διαπερνά ο θόρυβος και οι ρυθμοί της ρουτίνας παγώνουν γίνονται απαραίτητοι.

Τριάντα χρόνια χωρίς ενδιαφέρον για τα στοιχειώδη είναι πάρα πολλά ώστε ένα μεγάλο σιντριβάνι στην πολύπαθη Ομόνοια να πείθει ότι δεν γίνεται ακόμη μία παρέμβαση για το θεαθήναι με άγνωστο κι αβέβαιο μέλλον για τη συντήρησή του. Πόσο μάλλον όταν δεν υπάρχει ούτε σ’ ένα πάρκο παραπέρα μια βρύση που να λειτουργεί.

Άλσος Παγκρατίου Αφημένο στην τύχη του

Οι κάτοικοι είναι ενεργοί για το άλσος τους. Ο Κωνσταντίνος Κατσάμπης συμμετέχει σε νεοσύστατη πρωτοβουλία πολιτών η οποία ήδη υλοποιεί δράσεις για την αναζωογόνηση του χώρου και ασκεί πιέσεις προς τον δήμο

Είναι βασικός πνεύμονας για την περιοχή. Και οι κάτοικοι έχουν να θυμούνται αναμνήσεις που έχουν τις ρίζες του στο πολύ μακρινό παρελθόν. Όπως ο Κωνσταντίνος Κατσάμπης, o οποίος είναι 70 χρόνων. «Είναι ένα ιστορικό πάρκο και θυμάμαι από παιδί να μου λέει ο πατέρας μου για τη συμμετοχή του σε δεντροφύτευση του άλσους. Πρέπει να έγινε κάπου στις αρχές του 1920. Εκείνος ήταν νεαρό παιδί και συμμετείχε εκεί που άνοιγαν τις γούβες για να φυτέψουν τα πεύκα».

Το 1930 στο άλσος έβοσκαν κατσίκια, τα οποία μάλιστα έτρωγαν τα φυτά από το φυτώριο με θάμνους και δένδρα που είχε φτιάξει εκεί η «Φιλοδασική Εταιρεία». Μέχρι τη γερμανική κατοχή στο άλσος υπήρχε ζωολογικός κήπος και υπόγεια κλουβιά όπου βρίσκονταν φυλακισμένες τρεις αρκούδες σε ρόλο… ατραξιόν. «Δεν υπήρχε το πνεύμα της φιλοζωίας που υπάρχει σήμερα». Μετά τον Εμφύλιο δημιουργήθηκε εκεί το Ελεύθερο Θέατρο, όπου ανέβηκαν «πολύ σπουδαίες παραστάσεις» κι επίσης υπήρχε θερινός κινηματογράφος. Λειτουργούσε κάποια στιγμή και ένα μικρό αναψυκτήριο.

Τα κλουβιά με τις αρκούδες, ευτυχώς, μπαζώθηκαν. Μπαζώθηκε όμως και μια λιμνούλα που ήταν όαση. Θεατρικές παραστάσεις δεν ανεβαίνουν πια, ούτε γίνονται κινηματογραφικές βραδιές. «Κάποιοι κάτοικοι που τα σπίτια τους γειτνίαζαν διαμαρτυρήθηκαν και σταμάτησαν όλα». Τίποτα δεν θυμίζει τις ωραίες πτυχές της λειτουργίας του άλσους στο παρελθόν. Αντίθετα, τα προβλήματα έχουν πολλαπλασιαστεί.

Το βράδυ ο φωτισμός δεν λειτουργεί. Δεν περιποιούνται τα δέντρα και δεν αντικαθιστούν τα ξεραμένα. Οι βρύσες είναι όλες χαλασμένες και υπάρχει σοβαρό ζήτημα με την καθαριότητα. Το γήπεδο μπάσκετ είναι σε εγκατάλειψη με τη μία του μπασκέτα σπασμένη εδώ και τέσσερα χρόνια. Η ανακαινισμένη παιδική χαρά αποτελεί μια θετική εξέλιξη κόντρα στη ροή των εξελίξεων, ωστόσο κι εκεί ο φωτισμός δεν δουλεύει όπως πρέπει.

Οι κάτοικοι είναι ενεργοί για το άλσος τους. Ο Κωνσταντίνος Κατσάμπης συμμετέχει σε νεοσύστατη πρωτοβουλία πολιτών, η οποία ήδη υλοποιεί δράσεις για την αναζωογόνηση του χώρου και ασκεί πιέσεις προς τον δήμο. Η Συνέλευση Άλσους Παγκρατίου είναι εδώ και χρόνια ενεργή και πραγματοποιεί τις συνελεύσεις κάθε πρώτη Κυριακή του μήνα στον χώρο. Στο παρελθόν πολίτες και αλληλέγγυοι είχαν καταφέρει να αποτρέψουν τα φαραωνικά έργα Κακλαμάνη, που ήθελε να επαναφέρει το θέατρο, ρίχνοντας όμως τόνους από μπετόν.

Διαβάστε ακόμη:

Η πλατεία Νεάπολης σ’ εγκατάλειψη – [PHOTOS]

Το 3point magazine είναι ένα οριζόντια δομημένο μέσο που πιστεύει ότι η γνώμη όλων έχει αξία και επιδιώκει την έκφρασή της. Επικροτεί τα σχόλια, την κριτική και την ελεύθερη έκφραση των αναγνωστών του επιδιώκοντας την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Σε μια εποχή όμως που ο διάλογος τείνει να γίνεται με όρους ανθρωποφαγίας και απαξίωσης προς πρόσωπα και θεσμούς, το 3point δεν επιθυμεί να συμμετέχει. Για τον λόγο αυτόν σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού, σεξιστικού περιεχομένου θα σβήνονται χωρίς ειδοποίηση του εκφραστή τους.

Ακόμα, το 3point magazine έχει θέσει εαυτόν απέναντι στο φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, σχόλια ανάλογου περιεχομένου θα έχουν την ίδια μοίρα με τα ανωτέρω, τη γνωριμία τους με το "delete".

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του 3point.

Σχόλια