Για πόσο αντέχεις να μένεις θεατής;

Άλλοι τον χαρακτήρισαν αηδιαστικό, άλλοι πορνογραφικό και σεξιστικό. Το σίγουρο είναι πως γνωρίζοντας τον αναγκάζεσαι να έρθεις αντιμέτωπος με πτυχές του εαυτού σου που αποφεύγεις εδώ και καιρό. Η καλλιτεχνική ...

Το ποδήλατο που περιμένει

Το ακουμπισμένο ποδήλατο στα κάγκελα πολυκατοικίας, δεν διαφέρει σε τίποτα από ένα ξεχασμένο παλιοσίδερο σε ταράτσα. Ακούνητο, σκουριασμένο, λεκιασμένο από τη βροχή, μ' ένα λευκό παραπεταμένο πανί να καλύπτει τ...

«Μια χούντα μας χρειάζεται»

Επταετία! Παράδεισος επίγειος! Ούτε νεκροί υπήρξαν, ούτε φυλακισμένοι, ούτε βασανισμένοι. Οι κραυγές που ακούγονταν από τα κρατητήρια τρυπούσαν τους τοίχους. Ψυχές ελεύθερες, σώματα πονεμένα! «Μη μιλήσεις! Μ...

Ξά σου! (στην εξουσία σου)

Παρασκευή βράδυ. Τρελή! Φεύγει. Μένει. Αέρας. Αεροδρόμια. Να κάνει μια τρέλα. Σαν από εκείνες που έκανε νέα. Που νόμιζε ότι θα μείνει έτσι για πάντα. Μέχρι που μέτρησε ρυτίδες, άσπρες τρίχες στα μαλλιά, κίτρινα...

Γιατί γράφω;

Είμαι δέκα. Έχω μια τρύπα στην καρδιά. Δε με χωρά ο τόπος. «Να μεγαλώσω, θεέ μου!» Δε με χωρά ο κόσμος. «Η στόφα του ανθρώπου φαίνεται από τα μικράτα του». Πιο μεγάλη αλήθεια δεν άκουσα ποτέ. Πνίγεσαι σε μια στ...

Αυτό είναι ζωή

Πριν λίγες ώρες, τα μεσάνυχτα, πετύχαμε μια ομάδα μουσικών να προχωρά στο δρόμο. Όλοι τους ντυμένοι αποκριάτικα. Ο ένας κρατούσε την τσαμπούνα, άλλοι δύο τα νταούλια κι ένας κιθάρα. Τους ακολουθήσαμε, όπως κι ά...