29 Ιανουαρίου του 1979: ο Bob Geldof δίνει συνέντευξη στον κολεγιακό σταθμό WRAS, στη Georgia των ΗΠΑ. Ξαφνικά, στη συσκευή Telex του στούντιο φτάνει η είδηση για μια έφηβη που εξαπέλυσε πυρ κατά των μαθητών ενός γειτονικού της δημοτικού σχολείου. Δύο ενήλικες σκοτώθηκαν, ενώ 8 μαθητές κι ένας αστυνομικός τραυματίστηκαν. Η έφηβη, ονόματι Brenda Spencer, δίνει την εξής παράλογη εξήγηση: “Δεν μου αρέσουν οι Δευτέρες. Αυτό [ενν. η δολοφονική επίθεση] ζωντανεύει τη μέρα”.

 

Ο Geldof διαβάζει το νέο την ώρα που φτάνει στο Telex του σταθμού, μαζί με τους δημοσιογράφους. Σοκαρισμένος από τη δήλωση της δολοφόνου, ο Geldof ξεκινά να γράφει ένα τραγούδι στο μυαλό του, στο δρόμο από τον σταθμό στο ξενοδοχείο όπου διαμένει. Οι στίχοι διανθίζονται με μια αναφορά στα τσιπ σιλικόνης, μιας και ο Geldof και η τότε μπάντα του, οι Boomtown Rats είχαν πρόσφατα δεχτεί πρόσκληση από τον Steve Jobs να παίξουν στα γραφεία της εταιρείας του, της Apple. Διανθίζονται επίσης από τη φράση “Tell me why”, τη φράση που ρωτούσαν επίμονα οι δημοσιογράφοι στη Spencer, στον απόηχο της αιματηρής πράξης της.

 

Το τελικό αποτέλεσμα είναι ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια των τελών της δεκαετίας του 1970 και των αρχών της δεκαετίας του 1980: το “I Don’t Like Mondays”. Παρόλο που στην αρχή προορίζεται για ένα απλό b-side, το κομμάτι “προβιβάζεται” σε single, όταν το κοινό στις αμερικανικές συναυλίες της μπάντας δείχνει να το εκτιμά ιδιαίτερα. Σταδιακά, το “I Don’t Like Mondays” φτάνει στο νούμερο ένα πολλών χωρών και γίνεται το πιο χαρακτηριστικό τραγούδι των Rats. Ο Geldof αναγραφόταν αρχικά ως ο αποκλειστικός δημιουργός του κομματιού. Σαράντα χρόνια μετά την κυκλοφορία του, ωστόσο, ο πιανίστας Johnnie Fingers διεκδίκησε και κέρδισε τον τίτλο του συνδημιουργού, μετά από εξωδικαστικό διακανονισμό με τον παλιό του συνεργάτη. Άλλωστε, ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία του τραγουδιού είναι τα πιανιστικά κομμάτια, γραμμένα και παιγμένα από τον Fingers.

 

Το “I Don’t Like Mondays” κυκλοφόρησε στις 13 Ιουλίου του 1979. Σαν σήμερα, 28 Ιουλίου της ίδιας χρονιάς, έφτασε στο νούμερο ένα των βρετανικών τσαρτ.

 

About The Author

Γεννήθηκε στο Χολαργό το 1980 και σπούδασε Επικοινωνία και ΜΜΕ στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στη μουσικολογία, στο ίδιο Πανεπιστήμιο. Είναι υποψήφιος διδάκτορας στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο. Τον Απρίλιο του 2013 εξέδωσε το πρώτο του μυθιστόρημα, με τίτλο «Ελληνική Ασφυξία» (Εκδόσεις των Συναδέλφων), υπό το ψευδώνυμο Ηλίας Νίσαρης. Κείμενά του, είτε με το πραγματικό του όνομα είτε με το ψευδώνυμο, έχουν δημοσιευτεί επίσης σε διάφορα περιοδικά του ηλεκτρονικού και έντυπου Τύπου (3pointmagazine.gr, να ένα μήλο, Metropolis Free Press, Fractal Press, thecricket.gr, mixtape.gr, bibliotheque.gr, To Παράθυρο, Ποιητική, HUMBA! κ.ά.) Διατηρεί το blog www.eliasnisaris.blogspot.gr , ενώ κάθε Δευτέρα, από τις 12 έως τις δύο το μεσημέρι, παρουσιάζει την εκπομπή Wax Trash στον ιντερνετικό σταθμό www.indiegroundradio.com. Το βιβλίο του με τίτλο “Το Ορφανό Αριστούργημα”, υπό το πραγματικό του όνομα, κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Εύμαρος.

Related Posts