Όταν ακούς ΕΚΜΕΚ σου έρχεται στο μυαλό το νόστιμο γλυκό ή κάτι πολύ πιο μυστήριο. Κάτι που «Γλυκαίνει και δεν παχαίνει» (όπως είπαν και το πρώτο τους album). Η μπάντα βρε παιδιά.

Μία παρέα από Θεσσαλονίκη που φυσικά δε χρειάζεται να φτάσεις μέχρις εκεί για να την ακούσεις. Στην περίπτωση μας, την ακούσαμε τυχαία σε κάποιο μαγαζί και χορεύοντας μία από τις καλύτερες διασκευές του: «Εσύ είσαι η αιτία που υποφέρω» , γλυκάναμε τη μαύρη μας μιζέρια και είπαμε να τους μιλήσουμε.

Ας ξεκινήσουμε από το όνομα. Αγαπάτε τόσο πολύ το εκμέκ;
Mας αρέσουν πολύ τα γλυκά. Ίσως να είναι και η Θεσσαλονίκη που έχει σε κάθε γωνία και μια βιτρίνα με ένα ταψί.

EKMEKOULINI

Η ιδιαίτερα χαρούμενη μουσική σας (αν και δε σας έχω δει live, μου θυμίσατε κάτι σε gadjo dilo, imam baildi κτλ) φαντάζομαι θα γεμίζει σκηνές με ανθρώπους να χορεύουν μεταξύ τους.Σας αρέσει να προκαλείτε ενός είδους «γλεντιού»;
Η μουσική μπορεί να είναι μια πολύ καλή αφορμή να ξεφύγουμε από τα όρια που μας έχουν επιβάλλει και να αφαιρέσουμε την μάσκα. Σε ένα γλέντι συμβαίνει αυτό. Δεν μας αρέσει όμως η κοινή στεγνή διασκέδαση. Θέλουμε να υπάρχει κάτι παραπάνω. Ένα νόημα ακόμα κι ένα βάθος σε όλο αυτό. Και αυτό συμβαίνει όταν το γλέντι γίνεται κόντρα σε κάτι ή αψηφώντας κάτι.

«Το μπατιράκι» είναι η ερωτική λύση στην κρίση;
Το πάθος μπορεί να είναι η λύση στην κρίση. Μπορεί να είναι η λύση σε πολλά πράγματα.

Ποια είναι τέλος πάντων αυτή η Μαρία που τα φταίει όλα;
Η Μαρία είναι όντως μια γυναίκα που υπάρχει. Αλλά δεν έχει σημασία αυτό. Ο καθένας έχει την δική του Μαρία.

Θα συμφωνούσατε και εσείς με τη λογική ότι η τρομπέτα είναι το πιο όμορφο αντικαταθλιπτικό;
Η τρομπέτα είναι ένα πολύ σημαντικό μέρος του ήχου μας. Στο τελευταίο άλμπουμ ακόμα περισσότερο. Όσο περνούσε ο καιρός και πειραματιζόμασταν πάνω στο υλικό και δουλεύαμε τα τραγούδια πιάσαμε τους εαυτούς μας να την χρησιμοποιούμε όλο και πιο συχνά, όλο και πιο έντονα. Είναι από τα όργανα που αν της δώσεις την κατάλληλη ευκαιρία μπορεί να λάμψει σα βασίλισσα πάνω στο θρόνο.

Το νέο σας άλμπουμ (με τη μικρή γεύση που πήραμε από τον «Φυγά») θα ξεφεύγει από τη σφαίρα του φυγά μέσα μας και θα κυμαίνεται σε κοινωνικό-πολιτικά επίπεδα;
Το κοινωνικό και το πολιτικό θεωρούμε πως υπάρχουν μέσα σε κάθε καλλιτεχνική πρόταση που ξεφεύγει από το επιφανειακό και το τετριμμένο. Θέλουμε να πιστεύουμε πως το νέο μας άλμπουμ το έχει αυτό. Σε τραγούδια του πρώτου δίσκου όπως ο «Τραπεζίτης» ή το «Μπατιράκι» που ανέφερες πριν, υπήρχε το κοινωνικό αλλά δοσμένο με μια δόση χιούμορ. Αυτή την έχουμε απολέσει στον τελευταίο δίσκο. Από εσωτερική ανάγκη και στη συνέχεια από επιλογή. Ίσως να είναι και αποτέλεσμα του περιβάλλοντος και της εποχής.

Πείτε μας δύο ή όσα λόγια θέλετε για το νέο σας άλμπουμ.
Είναι ό, τι σημαντικότερο έχουμε κάνει. Για μας είναι ίσως ο πιο σημαντικός σταθμός στην δημιουργική μας πορεία. Έχουμε δουλέψει και πονέσει πολύ αυτά τα τραγούδια. Ο κόπος αυτός είχε μια περίεργη χαρά και ήταν από μόνος του μια ανταμοιβή. Τώρα μένει να μοιραστούμε αυτή τη χαρά και με άλλους. Και να ελπίσουμε πως θα τους αρέσει.

Μόνο και μόνο όταν κάποιοι καλλιτέχνες παλεύουν να προσθέσουν στο «γλυκό» τους μαζί με τη ζάχαρη και λίγη πραγματικότητα, μας κάνουν να πιστέψουμε πως διατηρούν κάποια από τα βασικά στοιχεία της τέχνης τους. Την έμπνευση από το δύσκολο, το οποίο δεν αντιμετωπίζεται με ανούσια γλέντια, αλλά με το να ξαναπιστέψεις ότι υπάρχει γλύκα στον κόσμο.
Όπως γίνεται με ένα τραγούδι ή μία κουταλιά εκμέκ…

Δεν έχουμε παρά να τους ευχηθούμε καλή επιτυχία στη νέα τους «συνταγή»

Τα μέλη της μπάντας:
Αλέκος Σπανίδης(τύμπανα)
Σάκης Ραπτόπουλος (ακκορντεόν, πλήκτρα, φωνητικά)
Στέργιος Γιάννος(μπάσο)
Γιώργος Αβραμίδης(τρομπέτα)
Αλκης Κανίδης (φωνή, ακ.κιθάρα)

Σχόλια

X