Στη διαιτησία κατά της Ελληνικός Χρυσός προσφεύγει το ελληνικό δημόσιο.

Όπως γράφεται ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Γιώργος Σταθάκης, απέστειλε έγγραφο προς τον πρόεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, Μιχαήλ Απέσσο, με το οποίο ζητά επισήμως την έναρξη των προπαρασκευαστικών ενεργειών για την προσφυγή στη διαιτησία.

Πριν βγουν όμως τα όποια αποτελέσματα από αυτή τη διαδικασία που θα κρατήσει τουλάχιστον τρεις μήνες, άρα σίγουρα για τουλάχιστον τρεις μήνες ακόμη θα συνεχίσει να προκαλείται καταστροφή στον τόπο και τους ανθρώπους του, υπάρχουν ήδη πολλά σημεία που προβληματίζουν..

Πρώτα απ’ όλα το περιεχόμενο του σκοπού της προσφυγής όπως περιγράφεται. Το ΥΠΕΝ αναφέρει: «Σκοπός είναι η διαφύλαξη του δημοσίου συμφέροντος μέσω της εγχώριας αξιοποίησης του ορυκτού πλούτου της περιοχής και σε συμμόρφωση προς τους ισχύοντες περιβαλλοντικούς όρους και προδιαγραφές».

Η τοποθέτηση του ΥΠΕΝ βρίσκεται στο ίδιο μήκος κύματος με τις δηλώσεις που έκανε ο πρωθυπουργός λίγες μέρες πριν.

Ο Α. Τσίπρας έλεγε ότι η κυβέρνηση απλά θα.. σεβαστεί τις αντιδράσεις των κατοίκων, από εκεί που προεκλογικά θα δικαίωνε πλήρως τα αιτήματά τους και παράλληλα άφησε ορθάνοικτο το παράθυρο της πραγματοποίησης του «έργου» λέγοντας ότι ότι η εταιρεία έχει προτείνει νέα τεχνολογία, για την οποία υποστηρίζει ότι θα είναι περιβαλλοντικά άρτια και θα δίνει απαντήσεις στα προβλήματα.

Είναι αδύνατο όμως να παντρευτούν δύο πράγματα που η ύπαρξη του ενός ακυρώνει την ύπαρξη του άλλου. Αν προχωρήσει η εξόρυξη χρυσού δεν έχεις περιβάλλον. Αν θες να έχεις περιβάλλον δεν κάνεις εξόρυξη χρυσού.

Τσέκαρε:

Εξόρυξη Χρυσού: Τι είναι;

Και πέρα από το αν θα μπορούσε σε κάποιο παράλληλο σύμπαν αυτή η παντρειά να γίνει πραγματικότητα, δεν γίνεται να συζητάμε μόνο για το τι θα γίνει, αλλά να βλέπουμε και τι ήδη έχει γίνει. Η κυβέρνηση κάνει λες και δεν βλέπει την καταστροφή που έχει ήδη συντελεστεί μόνο και μόνο με τον αφανισμό τεράστιων εκτάσεων δάσους και την ήδη εμφανή διατάραξη του οικοσυστήματος (άτακτες μετατοπίσεις ζώων που έχασαν το βιότοπό τους για παράδειγμα).

Την ίδια ώρα εκφράζονται λογικές ανησυχίες για το δικηγορικό γραφείο που έχει επιλεχθεί από το δημόσιο ώστε να διαχειριστεί την υπόθεση στη διαιτησία. Ο λόγος για το γραφείο του Γιάννη Δρυλλεράκη, ο οποίος έχει μακριά σχέση με τα μεταλλεία της Χαλκιδικής και τα ανώτατα στελέχη τους. Όπως αναφέρει ειδικότερα το Παρατηρητήριο Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων ο Γ. Δρυλλεράκης «ήταν μέλος ή γραμματέας του διοικητικού συμβουλίου της TVX Hellas μέχρι την πτώχευσή της το 2003. Ήταν επίσης ο δικηγόρος της TVX και υπερασπίστηκε τα συμφέροντα της απέναντι στις προσφυγές των κατοίκων».

Μεγαλύτερη ανησυχία και εντύπωση προκαλεί ότι η υπόθεση πάει στη διαιτησία, ενώ υπάρχει η απόφαση Σκουρλέτη, που λίγο πριν αντικατασταθεί στον ανασχηματισμό, απέρριψε την μέθοδο που θέλει να εφαρμόσει η εταιρεία (flash melting). Η απόφαση, θα μπορούσε αν όχι αυτόματα, σίγουρα να οδηγήσει πιο σύντομα στην ακύρωση του επενδυτικού σχεδίου, καθότι ακυρώνει τον πυρήνα του. Αντ’ αυτού επιλέγεται ο αργόσυρτος και αβέβαιος δρόμος της διαιτησίας.

Παλιότερα, θυμάμαι, μπροστά στις παγκόσμιες συμφωνίες για το εμπόριο που θα άνοιγαν το δρόμο στις πολυεθνικές να κάνουν ό,τι θέλουν όπου θέλουν, οι κυβερνητικοί δεν ήθελαν ούτε να ακούν για διαιτησία και θεωρούσαν ότι αυτό ακριβώς είναι το σημείο που δεν πρέπει να φτάσει η υπόθεση των Σκουριών. Ο λόγος ήταν ότι σε μία τέτοια περίπτωση η εκάστοτε εταιρεία θα μπορούσε -και θα μπορεί αν προχωρήσουν οι συμφωνίες- χάρη στην ισχύ και τις διασυνδέσεις της, αλλά και τα κοινά συμφέροντα που τη συνδέουν με όσους απαρτίζουν τη διαιτησία, να επηρεάσει υπέρ της το αποτέλεσμα και να παρακάμπτει τις κυβερνήσεις. Έστω κι αν στην προκειμένη οι όροι μπορεί -θεωρητικά- να μην είναι ξεκάθαρα υπέρ της εταιρείας, δεν παύει να είναι μια διαδικασία που προκαλεί ανησυχία σε συνδυασμό με όσα αναφέραμε παραπάνω.

Κι ενόσω συζητάμε για όλα αυτά: Ένα φράγμα στέρεψε πλησίον του χωριού Μεγάλη Παναγία, μια παραλία (Στρατωνίου) διαπιστώθηκε μολυσμένη και αποσύρθηκε η γαλάζια σημαία, κάτοικοι φορτώθηκαν καταδικαστικές αποφάσεις, άλλοι πέθαναν από τη στεναχώρια τους για όσα συμβαίνουν και ο τόπος διαρκώς, κάθε ώρα που περνά αλλοιώνεται και οδηγείται στην απόλυτη καταστροφή, που θα προκαλέσει κύματα οικολογικών προσφύγων.

Σχόλια

X