Οι λαθρομετανάστες είναι πιο τυχεροί από εμάς που ήμασταν στο Survivor, είπε ο Σπαλιάρας, καλεσμένος στην εκπομπή της Ελεονώρας Μελέτη.

Τι πρέπει να κρατήσει κάποιος από αυτή την δήλωση; Καταρχάς, πρόκειται για μια δήλωση ενός ανθρώπου που -δεν θα τον χαρακτήριζα φασίστα ή ρατσιστή- έχει πλήρη άγνοια και έλλειψη γνώσης και πληροφορίας. Γιατί πρέπει να είσαι απαίδευτος και να έχεις πλήρη άγνοια της πραγματικότητας, όταν σκέφτεσαι και στη συνέχεια ξεστομίζεις την σκέψη σου τόσο επιπόλαια λέγοντας ότι «οι λαθρομετανάστες είναι τυχεροί σε σύγκριση με τους παίκτες του survivor». Βέβαια, κανείς δεν δικαιολογείται, πόσο μάλλον όταν έχει δημόσιο βήμα, να κάνει αναφορές σε ζητήματα που δεν γνωρίζει. Αυτό, πρώτον προστατεύει τον ίδιο από την έκθεση και δεύτερον, αποφεύγεται η προσβολή και η υπονόμευση τρίτων και ειδικότερα ευάλωτων ομάδων.

Το σημείο που πρέπει να σταθεί κάποιος είναι η σύγκριση ενός παιχνιδιού με έναν πόλεμο. Αυτή η σύγκριση είναι εντελώς άστοχη αλλά και προσβλητική. Οι λόγοι είναι αυτονόητοι, ωστόσο θα γίνει μια αναφορά σε αυτούς. Ξεκινώντας από τον βασικότερο, το survivor είναι απλά ένα παιχνίδι. Ο πόλεμος είναι μια σκληρή πραγματικότητα που οδηγεί στο θάνατο χιλιάδες ανθρώπους. Οι υποκατηγορίες αυτής της σύγκρισης, δείχνουν ότι η συμμετοχή σου σε ένα παιχνίδι είναι δική σου επιλογή, η έναρξη ενός πολέμου όχι. Οι δύσκολες συνθήκες διαβίωσης είναι στο πλαίσιο ενός παιχνιδιού, αφορούν αυτό το πλαίσιο και σταματούν να υφίστανται όταν το δηλώσεις. Με λίγα λόγια, φαντάσου το παιχνίδι σαν μια φούσκα μέσα στην οποία βρίσκονται οι παίχτες και οποιαδήποτε στιγμή το επιθυμήσουν αποσύρουν την συμμετοχή τους.

Επίσης, το παιχνίδι έχει στόχο ψυχαγωγικό και διασκεδαστικό. Έχει μια έναρξη, διάρκεια και ένα τέλος. Στον πόλεμο όλα είναι αβέβαια, δεν ξέρεις αν θα καταφέρεις να επιβιώσεις ή αν θα τραυματιστείς. Και δυστυχώς δεν μπορείς να ζητήσεις την διακοπή της συμμετοχής σου σε αυτόν όποια στιγμή το επιθυμήσεις, καθώς πρόκειται για μια μόνιμη κατάσταση. Η ζωή σου καταστρέφεται, το σπίτι σου γκρεμίζεται, χάνεις τους ανθρώπους σου και αναγκάζεσαι να μπεις σε «σαπιοκάραβα» για να αναζητήσεις ένα μέλλον. Δεν υπάρχει καμιά παραγωγή εκεί που θα σου χτυπήσει την πλάτη συμπονετικά και θα σου πει ότι σε στηρίζει. Δεν υπάρχει κανένας ψυχολόγος για να σε προετοιμάσει να μπεις σε μια βάρκα και να παλεύεις με τα κύματα αναζητώντας το δικαίωμα στη ζωή και στην ελευθερία. Δεν υπάρχει ένα σίγουρο τέλος με έπαθλο.

Βάζουμε τις δυσκολίες δίπλα – δίπλα, ο Σπαλιάρας δεν μπορεί παρά να ντρέπεται για τη δήλωση:

Είπε:

  1. Ήμουν βρεγμένος για μέρες και ανέβαζα πυρετό. Πράγματι χιλιάδες πρόσφυγες και ειδικά τον χειμώνα ήταν βρεγμένοι και άρρωστοι ώσπου να τους βοηθήσουν οι σωστικές δυνάμεις και να τους δώσουν τις πρώτες βοήθειες. Άλλοι με υποθερμία, άλλοι με κρυοπαγήματα, έγκυες, παιδιά και βρέφη.
  2. Είχαμε να φάμε μόνο μια καρύδα. Για ολόκληρους μήνες οι πρόσφυγες έτρωγαν μόνο πατάτες και μακαρόνια στα κέντρα φιλοξενίας όπου ζούσαν. Αν γυρίσει κανείς λίγο πιο πίσω θα δει ότι δεν είχαν να φάνε απολύτως τίποτα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους προς την Ελλάδα.
  3. Μια σοκαριστική κατάσταση- Ένα χάος. Πόσο σοκαριστικές πρέπει να είναι οι εικόνες του πολέμου; Της απειλής προς την ζωή σου; Οι εικόνες του κυνηγητού; Ο φόβος; Η νύχτα στα ταραγμένα νερά των θαλασσών που σκέπαζαν τις βάρκες ή κκαι τις αναποδογύριζαν; Το χάος από την άλλη που αντικρίζει κάποιος όταν φτάνει σε μια νέα χώρα χωρίς να γνωρίζει ποια είναι, τι θα απογίνει και τι συμβαίνει;
  4. Δεν μπορώ να περιγράψω αυτά τα συναισθήματα μου είναι δύσκολο. Το μετατραυματικό άγχος του πολέμου, θα σε συνοδεύει για πάντα. Κάπου θα είναι κρυμμένο μέσα σου και με την κατάλληλη αφορμή θα εμφανίζεται για να σου υπενθυμίσει όσα δεν μπορείς να περιγράψεις και να λεκτικοποιήσεις.
  5. Θα κάνω καλύτερες επιλογές στη ζωή μου. Ένα παιχνίδι στάθηκε αφορμή για αναθεώρηση και απολογισμό στη ζωή κάποιου. Η επιβίωση και η έναρξη ζωής μετά από έναν πόλεμο, σε μια νέα χώρα, μια νέα γλώσσα, κουλτούρα και πολιτισμό είναι πολύ δύσκολη. Και σίγουρα αυτό που διεκδικεί κάποιος μετά από όλα αυτά είναι ουσιαστικά πράγματα, ηρεμία και σταθερότητα στη ζωή του.
  6. Θέλω πιο ουσιαστικά πράγματα στη ζωή μου από εδώ και πέρα. Όσοι βίωσαν την συνθήκη της προσφυγιάς φαντάζομαι ότι θα ξέρουν καλύτερα να εξηγήσουν την ουσία της ειρήνης, της υγείας και της απόλαυσης της ζωής.

Είναι ατυχές τουλάχιστον λοιπόν να κάνεις τέτοιου είδους δηλώσεις όταν χιλιάδες άνθρωποι υπέφεραν και συνεχίζουν να υποφέρουν ως απόρροια του πολέμου που δεν επέλεξαν. Ακόμα πιο ατυχές ίσως και επικίνδυνη είναι η συσχέτιση του ρεαλιστικού με το εικονικό στοιχείο. Μια επινοημένη συνθήκη δεν έχει καμία σχέση με μια πραγματική συνθήκη όταν οποιαδήποτε στιγμή μπορείς να την σταματήσεις και να την ελέγξεις.

Και για να το πούμε ακόμη πιο απλά Σπαλιάρα, το Survivor είναι επιλογή, η προσφυγιά όχι.

Σχόλια

Αρθρογράφος

Έφη Γιάννου

Η Έφη Γιάννου είναι νηπιαγωγός, απόφοιτος του ΕΚΠΑ. Της αρέσει να έχει πολλές εναλλακτικές και βαριέται την ρουτίνα. Σε γενικές γραμμές είναι στην τσίτα γι' αυτό και κάνει διαρκώς καινούρια πράγματα. Λατρεύει τη φωτογραφία και ξεχύνεται στους δρόμους με αυτή. Κάνει ποδήλατο, περπατάει πολύ και της αρέσουν οι συναυλίες, τα φεστιβάλ, τα πάρτι και η βόλτα με φίλους και μπύρα στο χέρι. Αγαπά πολύ τα παιδιά και πολλές δράσεις αφορούν την συναναστροφή της με αυτά. Μουσικοκινητικά παιχνίδια, θέατρο, κατασκευές. Το γράψιμο και το γέλιο είναι η "ψυχοθεραπεία" της.

Σχετικά Άρθρα

X