Μπαίνω σήμερα το πρωί στο Facebook και πέφτω πάνω σε εξελίξεις που αφορούν μια τηλεοπτική εγκληματική αηδία την οποία δεν παρακολουθώ (όχι, δεν το παρακολουθώ ούτε από περιέργεια, ούτε από βαρεμάρα, ούτε ως κάτι αξιοπερίεργο, ούτε για να σπάσω πλάκα ούτε για να έχω άποψη, ούτε για κανέναν άλλον λόγο όπως για κανέναν λόγο δεν παρακολουθεί εγκληματικές αηδίες κάποιος που ακόμη σέβεται έστω στοιχειωδώς τον εαυτό του) ωστόσο επειδή πολλά από τα posts έγιναν από άτομα που εκτιμώ κοντοστάθηκα να διαβάσω τι μπορεί να συνέβη ώστε να τους κάνει να σχολιάσουν ένα σκουπίδι.

Διαβάζω, λοιπόν, για έναν υπάνθρωπο στον οποίο η κοινωνία μας που κατά τα άλλα καταπατά κατά κόρον προσωπικές στοιχειώδεις ελευθερίες όπως και στοιχειώδη δικαιώματα αποφάσισε να δώσει βήμα προβολής και δημόσιας έκφρασης γιατί η δημοκρατία μας είναι μια κατάντια και μισή την οποία αξίζουν πολλοί απ’ ό,τι φαίνεται και με το παραπάνω. Οι υπόλοιποι απλώς την επωμιζόμαστε στο όνομα του ρεαλισμού υποθέτω.

Αυτός ο υπάνθρωπος, λοιπόν, δήλωσε ότι οι γυναίκες είναι είδος προς σεξουαλική κατανάλωση κι αντικείμενα άξια βιασμού μέσα από φράσεις που δε θέλω να επαναλάβω. Αυτός ο υπάνθρωπος έκανε επιπλέον ομοφοβικά σχόλια και ξέρασε τον body-shaming εμετό του πάνω σε όσους ανεκδιήγητους παρακολούθησαν τον ίδιο όσο παρακολουθούν το γενικότερο έκτρωμα που τον φιλοξενεί.

Δε θα μιλήσω για ΕΣΡ, εισαγγελείς και δικαιοσύνη. Ακόμη και να παρέμβουν – εκ των υστέρων φυσικά- όπως επιβάλλεται, η ξεφτίλα μας δεν ξεπλένεται πια. Γιατί σε μια κοινωνία όπου αυτά τα ξερατά ενθαρρύνονται εξ αρχής και προβάλλονται έχοντας απήχηση, η σαπίλα είναι τόσο βαθιά που δεν ξεπλένεται, ξεριζώνεται.

Διαβάστε σχετικά:

To ΕΣΡ δεν μπορεί να «τιμωρήσει» τον ΣΚΑΪ