Απεριορίστων διαδρομών

Στήλη με ποίηση της Λίνας Φούντογλου, κοινωνικές ανησυχίες και εσωτερικές διαδρομές.

Βερολίνω

Μπερλίν Μπερλίν Με είδες στο όνειρό σου χθες Ταξίδευα μποέμικα Ινδίες Τζαπάν Αμέρικα Με κιμονό και μ’ ένα δώρο Μπερλίν μου ασυνάρτητο τι λες; Πως ονειρεύομαι έναν γκάνγκστερ Να έχει το όπλο στο δ...

Ενζώνομαι

Ο Ένζο βάζει μουσική Με τα ανθρωπάκια του γελάει Ριφίλ ποτό και δως του πάλι Μηδενιστής κι ωραίος με κοιτάει Γιατί δεν σκοτωνόμαστε; Λ.Φ. Εν συνεχεία παραθέτω το έργο του Enzo Mertucci «Το Καταραμένο ...

Μορφεύω

Και αν ο θάνατος Είναι γλυκός Δελεαστικός σαν ύπνος Έπειτα από πολύκαιρη μίζερη αϋπνία Αν μοιάζει αεράκι στο μέρος της καρδιάς Εκεί όπου καίει απ’ τον άσβεστο ρυθμό της Τρέμω μην τον μπερδέψουμε Με α...

Ανυπάρχω

Είμαστε ο Εωσφόρος Διαμελισμένος σε κομμάτια δισ. Εδώ στην κόλαση εκτίουμε ποινή Σε φως ήλιου θνητού και όχι αυτόφωτοι Η ανταρσία για ουράνια ισότητα μας έριξε Ένα ήμαστε κάποτε Έπειτα πολεμάμε τον εαυτ...

Υπομένω

Έχω μεγάλη υπομονή Ξαπλώνω το κορμί μου στα σκληρά Με σχήματα ακανόνιστα να παίρνει Υπομονή της κάτω γνάθου Την προεκτείνω έως απέναντι Το κρανίο μου βαρύ πέφτει στις πλάτες μου Ο αυχένας τοξότης στοχεύ...

Φαντασιώνω

Μια  μέρα οι σύμμαχοι θα κουραστούν θα βγούνε απ’τις κρυψώνες τους με τα χέρια τους ψηλά τα όπλα στο έδαφος παρατημένα Θα φοράνε περίεργα κοστούμια σαν το Σαρλό μα θα είναι ξυπόλυτοι και με τα πέλματά τους...

Πόλη μέγγενη από ατσάλι

Με κούρασαν οι ψυχικές ασθένειές τους Με κούρασαν τα ξερά αντίο τους που με γεμίζουν αγωνία για το αν θα πέσουν σήμερα στις γραμμές του ηλεκτρικού Με κούρασαν τα λερωμένα πόδια τους Με κούρασαν τα βρωμόνερα...

Κολασηεργώ

  Εν τέλει δεν είμαστε έργο θεατρικό επιτυχία σε αίθουσες, μεταθανάτια βραβεία Είμαστε μία εφαρμογή λογισμικού κάποιου ισχυρού άφυλου υποκειμένου Είμαστε μόνο κάποιου η εμμονή και η πραγματικότητα...

Σπουδάζω Νάνο Βαλαωρίτη

  Από τον Απρίλιο, έχω την τιμή να είμαι μαθήτρια του Νάνου Βαλαωρίτη. Κάνουμε αναγνώσεις, μου μιλάει για διάφορες τεχνικές του γραπτού λόγου, καλλιτεχνικά ρεύματα. Κρατάω σημειώσεις σαν δαιμονισμένη στ...

Καρτερώ

Οι πόρτες των δωματίων άρχισαν να χτυπάνε Το φως έσβηνε σε κάθε κλείσιμο των ματιών Είμαι σίγουρη, ήμουν κάτι γρύλιζε πίσω μου Αδημονούσε νά 'ρθει η κατάλληλη στιγμή Τρίζαν τα έπιπλα και το κεφάλι πίεζε Ή...
X