«Μια χούντα μας χρειάζεται»

Επταετία! Παράδεισος επίγειος! Ούτε νεκροί υπήρξαν, ούτε φυλακισμένοι, ούτε βασανισμένοι. Οι κραυγές που ακούγονταν από τα κρατητήρια τρυπούσαν τους τοίχους. Ψυχές ελεύθερες, σώματα πονεμένα! «Μη μιλήσεις! Μ...

Λίστα μνήμης!

Να θυμηθώ να ξεσκονίσω τα βιβλία μου! Να διαβάσω όλες τις υπογραμμισμένες λέξεις που κάποτε με καθόρισαν κι έζησα «εκατό χρόνια μοναξιά». Ήρθε η στιγμή να βγω να παίξω.. Να θυμηθώ να ποτίσω εκείνη την αλόη π...

Ολομόναχοι μαζί

Κέντρο. Κυριακή μεσημέρι. Δικαιοσύνης, Καλοκαιρινού, 1821! Τρίστρατο. Ζέστη. Οκτώβρης. Ξεράθηκαν οι δρόμοι. Ξεράθηκαν οι άνθρωποι. Στέκουν εκεί, γυμνά κλαδιά, πεσμένα φύλλα. Χάσκουν ανοιχτά στόματα. Η ζωή πο...

«Σημείωμα στο ψυγείο»

Σηκώθηκα από το κρεβάτι στις 6.00 π.μ. Μη με ρωτάς αν έκλεισα μάτι. Όσο μεγαλώνει ο άνθρωπος λιγοστεύει ο ύπνος. Μέσα στο κεφάλι μου έχω κάθε μέρα πολλά μικρά ανθρωπάκια που φλυαρούν, κάνουν φασαρία, με ξεσηκών...

O Καζαντζάκης και ένα δωδεκάχρονο

Έτσι ξαφνικά έγινε η πρόταση. Από ένα πολιτιστικό σύλλογο. «Θέλουμε να κάνετε ένα εργαστήρι γνωριμίας με τον Καζαντζάκη. Για παιδιά.» Προβληματιστήκαμε, αγχωθήκαμε! Η Μαριλένα κι εγώ.  Πώς θα κρατήσεις ζωηρό...

«Χίλια καλώς εσμίξαμε»

Το Σάββατο 23 Σεπτεμβρίου το 3pointmagazine βρέθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης για ένα «συλλογικό αντάμωμα» με τους φίλους από το νησί. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο «Μαύρο Κάτη» και στο «mixtape» στη στοά Αγίου...

«Βυζάκια έξω λοιπόν»

Όταν τη γνώρισα είχε στήθος. Δεν είχε μαλλιά. Ούτε φρύδια καλοσχηματισμένα. Είχε και θυμό. Πολύ θυμό! Ποτάμι που είχε φουσκώσει και σκέπαζε τις όχθες. Κύματα που υψώνονταν πελώρια κι έπνιγαν πρώτα την ίδια. Κι ...

Δεν είσαι μόνος. Όλα είναι δρόμος

Από το προηγούμενο βράδυ είχε γίνει η αρχή. Σφυριά οι σκέψεις στο κεφάλι σου να χτυπούν και να διεκδικούν χώρο. Να πίνεις παυσίπονα κι ο ήχος να μεγαλώνει. Σφυρί κι αμόνι. Κι εκείνο το εκκωφαντικό τικ τακ να ‘χ...

Σκέφτομαι και γράφω

Η μάνα μου αγόρασε καινούρια σάκα. Εγώ ήθελα την παλιά με την τρύπια τσέπη. Πάντα αγαπούσα τις μικρές και μεγάλες τρυπούλες. Περνούσα ανάμεσα τα δαχτυλάκια και μετρούσα τις ανάσες μου. Το σχολείο το αγαπούσα...

«Πονάει η μνήμη μου και σκούζει σαν θηρίο»*

Υμηττού! Μεγάλος δρόμος. Ούτε την αρχή βλέπω, ούτε το τέλος. Μια ευτραφής κυρία γελά δυνατά. Η κυρία. Ο κύριος. Ο δρόμος. Ο μεγάλος δρόμος. Υμηττού! Τσιγάρο στη μέση του δρόμου. Σακίδιο στην πλάτη. Ένα αυτοκίνη...