«Ο χαμένος τα παίρνει όλα»

Είναι μέρες και μέρες! Άλλες ακούς κομμάτια να σπάνε μέσα σου κι άλλες που νιώθεις πως κούμπωσαν πάλι και μπήκαν στη θέση τους. Εύκολη και δύσκολη η ζωή στον ορισμό της. Στην τσάντα μου έχω πάντα ταινία διπλ...

«Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι»

Βρέθηκε εκεί ένα απόγευμα τη στιγμή της δύσης. Θυμήθηκε πως κάποτε πίστευε πως αυτό το χρώμα πρέπει να έχει ο θάνατος. Πορφυρό, άλικο, βαθύ σαν αίμα. Από εκείνο το βράχο έπαιρνε σάρκα και οστά και η μνήμη. Η μν...

«Αν σ’ αγαπήσω κι άλλο χάθηκες»*

Θέλω να με δεις, όχι να με κοιτάξεις. Δεκάδες  μάτια έχουν πέσει πάνω μου και δεν είδαν τίποτα. Να μη σου πω τίποτα κι εσύ να τα καταλάβεις όλα. Μη με αφήνεις να νιώθω σαν καρέκλα, σαν τραπέζι, σαν σπίτι που το...

«Η μοίρα των ανθρώπων είναι ο θάνατος. Η μοίρα των θεών είναι η λήθη.»*

Μόνο αυτός με κλονίζει έτσι. Πρόσωπα χλωμά, φιγούρες που σέρνουν αιώνες στην πλάτη, χέρια ρυτιδιασμένα, άνθρωποι που άσπρισαν τα μαλλιά τους σε ένα βράδυ. Με συγκλονίζει το «για πάντα» και το «ποτέ πια». Μόνο ε...

«Που πήγαιναν τα τρένα που όλο φεύγαν»

Πενθώ τα χρόνια που έφυγαν και τα άλλα που θα ‘ρθουν με αδειανές καρέκλες και γεμάτα ποτήρια μνήμης «στην υγειά μας». Στην απουσία μετρά λάθος η αγάπη. Πενθώ τα χαμένα, τα ανείπωτα, τα ειπωμένα, τα χαλασμένα, ...

Για σένα! Μόνο για σένα γράφω ποιήματα

  Χρόνια σ’ αγαπώ! Όλοι το ξέρουν και μόνο εσύ το αγνοείς. Το όνομα σου χαϊδεύει χιλιάδες αυτιά. Και ούτε μια φορά δεν κατάφερα να πάρω απόσταση ασφαλείας από σένα. Βλέπεις, όταν οι άνθρωποι μεγαλώνουμε...

«Παρακαλώ, γυναίκες, μην κλαίτε»*

Εφηβικά λευκώματα. Καταχωνιασμένες όλες οι ενοχές σε ένα ξύλινο κουτί που μυρίζει ψυχή. Βαμμένα νύχια σαν ουράνια τόξα σε δάχτυλα που χάιδεψαν εραστές, παιδιά, εγγόνια! Γυναίκες που έτρεξαν πιο γρήγορα από το κ...

«Το πιο βαθύ σκοτάδι είναι πριν την αυγή»

4.30 π.μ! Αυτή την ώρα πάντα κάτι συμβαίνει. Κάτι σπρώχνει τη μνήμη μου ετούτη τη χρονική στιγμή και σε φέρνω μπροστά. Αστραπές, βροντές, κεραυνοί, σταγόνες! Μου γράφει ότι φοβάται. Της γράφω εκείνο που λέγα...

«Πάντα η ζωή κάνει αυτό που ξέρει…»

Ξύπνησα το πρωί μα δεν ήσουν δίπλα. Είχες φτιάξει καφέ και μύριζε το σπίτι. Παίζει η ζωή περίεργα παιχνίδια. Ποιος κλέβει από τους δυο; Εκείνη ή εμείς; Άνοιξα το ραδιόφωνο. Οι παλιές συνήθειες πιο δυνατές α...

«Μου’ γνεφε η καρδιά πάρε μυρωδιά το λάδι εδώ πως καίγεται και ζήσε το ταξίδι»

Τα σακατιλίκια της ζωής. Οι αναπηρίες που αφήνει ο χρόνος. Οι λυγμοί του έρωτα. Οι κοπετοί από το φευγιό των ανθρώπων μας. Αθύρματα όλοι μας στη βούληση του καιρού, της φυσικής μοίρας των πραγμάτων. Το φθαρτό. ...